Búkolla
Ég tók eitt hár úr hala þínum
og lagði það svo undursmátt á jõrðina
þá spratt upp vatn við þorsta mínum
ég veit það kom sér einnig vel fyr'h jõrðina i
Þú ert svo góð , kusa kýr, búkolla mín
bjarga þín ráð, kusa kýr, búkolla mín
svo djúp og blá, augun þín¸ ó vina mín
ég og þú, við erum ein
á flótta undam skessum tveim
lengra, lengra, lengra hlaupum við
Ég tók eitt hár úr hala þínum
og lagði það svo undursmátt á jõrðina
þá spratt upp bál við kulda mínum
ég veit það kom sér einnig vel fyr'h jõrðina
Þú ert svo góð
Ég tók eitt hár úr hala þínum
og lagði það svo undursmátt á jõrðina
þá spratt upp fjall, sem veitti hlýju
ég veit það kom sér einnig vel fyr'h jõrðina
Búkolla
Tomé un cabello de tu cola
y lo coloqué con gran poder en la tierra
entonces brotó agua de mi sed
sé que también le sentó bien a la tierra
Eres tan buena, vaca, mi búkolla
tu consejo salva, vaca, mi búkolla
tan profundos y azules, tus ojos, oh mi amiga
tú y yo, estamos solos
en fuga con dos gatos
corremos más y más lejos
Tomé un cabello de tu cola
y lo coloqué con gran poder en la tierra
entonces brotó fuego de mi frío
sé que también le sentó bien a la tierra
Eres tan buena
Tomé un cabello de tu cola
y lo coloqué con gran poder en la tierra
entonces brotó una montaña, que brindaba calor
sé que también le sentó bien a la tierra