Luktar Gvendur
Hann veitti birtu á bádar hendur,
um baeinn sérhvert kvöld
hann luktar Gvendur á liðinni öld
Á gráum hærum gloggt var kenndur
vid glampa á ljosafjöld
hann luktar Gvendur á lidinni öld
Hann heyrdist ganga hægt og hljótt
um hverja götu fram á nott
Hans hjartasá med bros á brá
ef ungan sveinn og yngismey
hann adeins sá hann kveikti ei
en eftirlét theim rókkur skuggablá
Í endur minning æskutid
hann aftur leit, en ástmey blid
Hann örmum vafði fast svo ung og smá
Hann veitti birtu á bádar hendur
um bæinn sérhvert kvöld
hann luktar Gvendur á lidinni öld
Hann heyrdist ganga haegt og hljótt
um hverja götu fram á nott
Hans hjartasá med bros á brá
ef ungan sveinn og yngismey
hann adeins sá hann kveikti ei
en eftirlét theim rókkur skuggablá
Í endur minning aeskutid
hann aftur leit, en ástmey blid
Hann örmum vafði fast svo ung og smá
Hann veitti birtu á bádar hendur
um baeinn sérhvert kvöld
hann luktar Gvendur á lidinni öl
Luktar Gvendur
Il apportait de la lumière à ses mains,
Dans la ville chaque soir
Il éteint Gvendur à l'ère passée
Sur des cheveux gris, il était bien connu
Avec un éclat sur la multitude de lumières
Il éteint Gvendur à l'ère passée
On l'entendait marcher lentement et silencieusement
Dans chaque rue jusqu'à la nuit
Son cœur brillait avec un sourire sur son visage
Si un jeune homme et une jeune fille
Il ne voyait pas qu'il ne s'enflammait pas
Mais laissait à eux le doux ombre bleue
Dans le souvenir de sa jeunesse
Il regardait à nouveau, mais la belle aimée
Il l'enveloppait fort, si jeune et petite
Il apportait de la lumière à ses mains,
Dans la ville chaque soir
Il éteint Gvendur à l'ère passée
On l'entendait marcher lentement et silencieusement
Dans chaque rue jusqu'à la nuit
Son cœur brillait avec un sourire sur son visage
Si un jeune homme et une jeune fille
Il ne voyait pas qu'il ne s'enflammait pas
Mais laissait à eux le doux ombre bleue
Dans le souvenir de sa jeunesse
Il regardait à nouveau, mais la belle aimée
Il l'enveloppait fort, si jeune et petite
Il apportait de la lumière à ses mains,
Dans la ville chaque soir
Il éteint Gvendur à l'ère passée