395px

Gossamer Hekserij

Blackthorn

Gossamer Witchcraft

Mossy velvet of the marble grave is my delight
I don't believe that she is dead
(She's waiting for the night)
I know she returned to the woods
To join her wolfish friends
In the ivy grove I see her face
Those snow-white hands

Her naked body's robed in ice web
Spangled with blood
Blessed by the necronomicon
She sold her scarlet heart
Frostwork, it slowly writes her name
She's an infinite nightmare
The midnight romance of witches
Is seen through gossamer

At the crossroads of twilight
The love is coffined
Truth is striding
Upon fields of endless blight
These arrows have sunk deep inside
Reminding the way he used to lay with me
His bride

To the forest heart
To the altar of last wish
That whitest trampled lily
Is buried beyond you

Where were you when it took my hand
When he ordered me to stand
Stuffed me with sand?!
And now, when all the angels die
Do you have something to remember me by?

From desires to freedom
Come to me my worthless slave
Not to be my cross
But to feed my erotic

Aditum nocendi perfido praestat fides

Yield to temptation
Yield to your weird dreams
You know we can
Fall aye

The kiss hides a bite
Caress covers embrace of death
Within your feelings
You doomed yourself

From the forest's heart
Away from the succub's feast
Dew on this gossamer
Is only dew

Crystal strings of a stream
Flow under the Moon's smile
Forward an' heavenward
Far away

Will-o'-the-wisp knows its way
It levitates through sleepy, pacificatory pall
And she weeps bitter tears at a crucifix on a wall

For she does not know
It won't evanesce
In this aerial last quest

Try to overcome your pain
You know, my God comes through my deepest wounds
My path is unknown but no matter where I go, I'll be with you

Crystal strings of a stream
Flow under the Moon's smile
Forward and heavenward
We'll meet one day
Your eyes are gazing upon mine
When you are out of sight
My fingertips are touching the line

Separating night
My time has come!
Your wetless mouth keeps on begging for more
But my heart's left this clammy place
And can return no more

Gossamer Hekserij

Mosgroen fluweel van het marmeren graf is mijn vreugd
Ik geloof niet dat ze dood is
(Zij wacht op de nacht)
Ik weet dat ze terugkeerde naar het bos
Om zich bij haar wolvenvrienden te voegen
In de klimopboom zie ik haar gezicht
Die sneeuwwitte handen

Haar naakte lichaam gehuld in ijsweb
Versierd met bloed
Gezegend door de necronomicon
Ze verkocht haar scharlaken hart
Vorstwerk, het schrijft langzaam haar naam
Ze is een oneindige nachtmerrie
De middernachtromance van heksen
Wordt gezien door gossamer

Op het kruispunt van de schemering
Is de liefde in een kist
De waarheid schrijdt
Over velden van eindeloze verwoesting
Deze pijlen zijn diep binnen gedrongen
Herinnerend aan de manier waarop hij met mij lag
Zijn bruid

Naar het hart van het bos
Naar het altaar van de laatste wens
Die witste vertrapte lelie
Is begraven voorbij jou

Waar was je toen het mijn hand nam
Toen hij me beval te staan
Vulde me met zand?!
En nu, wanneer alle engelen sterven
Heb je iets om me te herinneren?

Van verlangens naar vrijheid
Kom naar me, mijn waardeloze slaaf
Niet om mijn kruis te zijn
Maar om mijn erotiek te voeden

Aditum nocendi perfido praestat fides

Geef toe aan de verleiding
Geef toe aan je vreemde dromen
Je weet dat we kunnen
Vallen, ja

De kus verbergt een beet
De streling bedekt de omhelzing van de dood
Binnenin je gevoelens
Heb je jezelf vervloekt

Van het hart van het bos
Weg van het feest van de succubus
Dauw op deze gossamer
Is alleen maar dauw

Kristallen snaren van een stroom
Stromen onder de glimlach van de Maan
Vooruit en naar de hemel
Ver weg

Lichtflits weet zijn weg
Het zweeft door een slaperige, pacificerende sluier
En zij huilt bittere tranen aan een kruis op een muur

Want zij weet niet
Het zal niet vervagen
In deze luchtige laatste zoektocht

Probeer je pijn te overwinnen
Je weet, mijn God komt door mijn diepste wonden
Mijn pad is onbekend maar het maakt niet uit waar ik ga, ik zal bij je zijn

Kristallen snaren van een stroom
Stromen onder de glimlach van de Maan
Vooruit en naar de hemel
We zullen elkaar op een dag ontmoeten
Je ogen kijken naar de mijne
Wanneer je uit het zicht bent
Mijn vingertoppen raken de lijn

Die de nacht scheidt
Mijn tijd is gekomen!
Je droge mond blijft om meer vragen
Maar mijn hart heeft deze klamme plek verlaten
En kan niet meer terugkeren