Muy Fan
He conocido todo menos a mi mismo, que cierto
Tengo veinte yos y todos muertos
Me enamoro de la mente más que el cuerpo
De que sirve un barco, si no llego a buen puerto
Ahora soy el mismo con diez años de conciertos
Y tengo las vivencias y experiencia suficiente
Para sentarlos en mis rodillas y contarles cuentos
Pero a estas alturas lo que menos gasto es tiempo
Tiempo, constancia, no olvidar tu raíz
Y aún así vienen aquí a hablarme de la calle a mi
Si no has dormido en pabellones, ni has cantado gratis
Si llevas cuatro temas y ganas más que tu papi
Que lleva deslomándose por ti hasta que a ti
Se te olvida todo fácil y te crees más hombre
Por alquilar Bugattis, para tus clips de culos, tetas, chatis
Lo veo todo más claro viviendo en mi lado oscuro
Para unos un genio, para otros un chulo
Y mientras en mi ciudad me insultan por un muro
Yo he puesto a tu ciudad en el mapa que te den por culo
Construyamos el futuro, mata ya al pasado
No envidiemos, apoyemos al de al lado
Te ríes de la hormiga que has pisado
Y no sabes que soporta doscientas veces lo que has soportado
No es pecado haber pecado de iluso
Nadie sabe nada el listo es el que está confuso
Creedme cuando os digo que incluso
El hombre más entero se derrumba con canciones que compuso
Soy un puto abuso, no me excuso
Parezco Dios comparado con sus cerebros obtusos
Eso es lo más triste, que tengo que hacer uso
De un género de música para hacer pensar incluso
Soy fan de los que a la cara van
Soy fan de los que no callan na'
Soy fan de los que no tienen miedo
De lo que piensen de ellos luego
Soy fan quien dijo miedo
Soy fan de los que alzan vuelo
Y saben empezar de cero
Hablan de real, de tal, de cual
Hay que tener un par
Real es el que canta lo que vive subnormal
No el que quiere vivir de cantante sin saber cantar
A la mierda, ya me busqué enemigos
Y sigo luchando contra uno solamente y es conmigo
Quedar bien ¿con quien? ¿y para qué amigo?
A mi nadie me paga para descuidar mi ombligo
Me voy a morir solo, con todos de testigos
Como Cristo, pero sin hacer ruido
Yo no hablo de amor, porque a mi si me ha dolido
Y no la llamo puta cuando ya no está conmigo
¿Sigo? Debería parar, pero es que quiero recordar
Que el rap era contenido
Mido y menos mal que mido
Si no me meten preso por sacármela excesivo
Bum, bum, bum! Claro que vine a hacer ruido
Para ser la voz de aquellos que de gritos la han perdido
Bum, bum, bum, no doy puntada sin hilo
Cada frase que escribo es otro muro que derribo
Que me escuchen niños, madres, presos, pijos, yonkis, rapers
A mi no me va eso de catalogar gente
A mi dame sus mentes y dejaré indiferente su estilo
Vivo cabreado nada nuevo
Me llaman Notre Dame, soy arte, hasta echando fuego
Lo haré por mis huevos, por mi abuelo
Que antes de que me muera mi rap estará en el cielo
Soy fan de los que a la cara van
Soy fan de los que no callan na'
Soy fan de los que no tienen miedo
De lo que piensen de ellos luego
Soy fan quien dijo miedo
Soy fan de los que alzan vuelo
Y saben empezar de cero
Heel Fan
Ik heb alles gekend behalve mezelf, dat is waar
Ik ben twintig jaar en allemaal dood
Ik val meer voor de geest dan voor het lichaam
Wat heb je aan een schip, als ik niet in de goede haven kom
Nu ben ik dezelfde met tien jaar aan concerten
En heb ik genoeg ervaringen en wijsheid
Om ze op mijn knieën te zetten en verhalen te vertellen
Maar op dit punt is het minste wat ik heb tijd
Tijd, volharding, vergeet je wortels niet
En toch komen ze hier praten over de straat tegen mij
Als je niet in opvangcentra hebt geslapen, of gratis hebt gezongen
Als je vier nummers hebt en meer verdient dan je pa
Die zich voor jou heeft afgemat tot jij
Alles makkelijk vergeet en je je meer een man voelt
Door Bugatti's te huren, voor je clips van billen, borsten, schatjes
Ik zie alles duidelijker als ik in mijn donkere kant leef
Voor sommigen een genie, voor anderen een opschepper
En terwijl ze in mijn stad me beledigen om een muur
Heb ik jouw stad op de kaart gezet, rot op
Laten we de toekomst bouwen, dood het verleden
Laten we niet jaloers zijn, laten we de ander steunen
Je lacht om de mier die je hebt vertrapt
En je weet niet dat ze tweehonderd keer kan dragen wat jij hebt gedragen
Het is geen zonde om naïef te zijn
Niemand weet iets, de slimme is degene die in de war is
Geloof me als ik je zeg dat zelfs
De meest integere man instort met de nummers die hij schreef
Ik ben een fucking misbruik, ik bied geen excuses aan
Ik lijk God vergeleken met hun stomme hersenen
Dat is het treurigste, dat ik gebruik moet maken
Van een muziekgenre om zelfs te laten denken
Ik ben fan van degenen die recht in je gezicht gaan
Ik ben fan van degenen die niets verbergen
Ik ben fan van degenen die geen angst hebben
Voor wat anderen later van hen denken
Ik ben fan van wie angst zei
Ik ben fan van degenen die opstijgen
En weten opnieuw te beginnen
Ze praten over echt, over dit, over dat
Je moet een paar ballen hebben
Echt is degene die zingt wat hij leeft, idioot
Niet degene die van zingen wil leven zonder te kunnen zingen
Rot op, ik heb al vijanden gemaakt
En ik blijf vechten tegen slechts één en dat ben ik zelf
Goed overkomen, met wie? En waarom, vriend?
Niemand betaalt me om mijn navel te verwaarlozen
Ik ga alleen sterven, met iedereen als getuige
Als Christus, maar zonder lawaai te maken
Ik praat niet over liefde, want dat heeft me pijn gedaan
En ik noem haar geen hoer als ze niet meer bij me is
Ga ik door? Ik zou moeten stoppen, maar ik wil herinneren
Dat rap inhoud was
Ik meet en gelukkig maar dat ik meet
Anders zetten ze me in de gevangenis voor het te veel laten zien
Bam, bam, bam! Natuurlijk ben ik gekomen om lawaai te maken
Om de stem te zijn van degenen die hun schreeuwen zijn verloren
Bam, bam, bam, ik doe niets zonder reden
Elke zin die ik schrijf is weer een muur die ik afbreek
Laat me horen, kinderen, moeders, gevangenen, rijke snotneuzen, junkies, rappers
Ik ga niet in op het labelen van mensen
Geef me hun geesten en ik laat hun stijl me koud
Ik leef boos, niets nieuws
Ze noemen me Notre Dame, ik ben kunst, zelfs als ik vuur spuw
Ik doe het voor mijn ballen, voor mijn opa
Dat voordat ik sterf, mijn rap in de hemel zal zijn
Ik ben fan van degenen die recht in je gezicht gaan
Ik ben fan van degenen die niets verbergen
Ik ben fan van degenen die geen angst hebben
Voor wat anderen later van hen denken
Ik ben fan van wie angst zei
Ik ben fan van degenen die opstijgen
En weten opnieuw te beginnen