Giulia
Mi chiami e dici che stai male
Che vorresti continuare
Anche se non son più lo stesso
Lo accetteresti adesso
E no, non rovinare la magia
Urli sotto casa mia
Passeremo anche questo
Come hai fatto con il resto
E ancora bruciano i ricordi fuori scuola
E la mia vita è un colore che non puoi vedere
Che finirà sotto un fiore, sotto rose nere
Sotto la luce del sole, sotto le bufere
Insieme ad altre persone
Come fai a non capire che
Che ho già perso la testa
E non è la prima volta
Ho finito le lacrime
Che me rendevano fragile
Ho già perso la testa
Ma che casino che hai fatto
È rimasto solo un disastro
So che che ti hanno ingannato
Ma sanno tutto di noi
E dividiamoci le colpe
Se era una storia folle
Finita quasi a botte
Tutto tranne che dolce
E ancora bruciano i ricordi fuori scuola
E la mia vita è un colore che non puoi vedere
Che finirà sotto un fiore, sotto rose nere
Sotto la luce del sole, sotto le bufere
Insieme ad altre persone
Come fai a non capire che
Che ho già perso la testa
E non è la prima volta
Ho finito le lacrime
Che me rendevano fragile
Ho già perso la testa
Ma infine, dopo tutto
Sembre io il farabutto
Dopo che ti ho dato tutto
Piangi e piangi e piangi come una fontana
Mi dai del figlio di puttana
Prendi e pugni la persiana
Ma infine dopo tutto
Ho già perso la testa
E non è la prima volta
Ho finito le lacrime
Che me rendevano fragile
Ho già perso la testa
Giulia
Je belt me en zegt dat je je rot voelt
Dat je verder wilt gaan
Ook al ben ik niet meer dezelfde
Zou je dat nu accepteren?
En nee, verneuk de magie niet
Je schreeuwt voor mijn huis
Ook dit gaan we doorstaan
Zoals je met de rest hebt gedaan
En de herinneringen branden nog steeds buiten school
En mijn leven is een kleur die je niet kunt zien
Dat zal eindigen onder een bloem, onder zwarte rozen
Onder het zonlicht, onder de stormen
Samen met andere mensen
Hoe kan je niet begrijpen dat
Dat ik al mijn hoofd kwijt ben
En het is niet de eerste keer
Ik ben de tranen kwijt
Die me zwak maakten
Ik ben al mijn hoofd kwijt
Wat een rommel heb je aangericht
Er is alleen een puinhoop overgebleven
Ik weet dat ze je hebben bedrogen
Maar ze weten alles van ons
En laten we de schuld verdelen
Als het een waanzinnig verhaal was
Bijna eindigend in een vechtpartij
Alles behalve zoet
En de herinneringen branden nog steeds buiten school
En mijn leven is een kleur die je niet kunt zien
Dat zal eindigen onder een bloem, onder zwarte rozen
Onder het zonlicht, onder de stormen
Samen met andere mensen
Hoe kan je niet begrijpen dat
Dat ik al mijn hoofd kwijt ben
En het is niet de eerste keer
Ik ben de tranen kwijt
Die me zwak maakten
Ik ben al mijn hoofd kwijt
Maar uiteindelijk, na alles
Lijkt het altijd ik te zijn die de smeerlap is
Nadat ik je alles heb gegeven
Huil je en huil je en huil je als een fontein
Noem me een klootzak
Sla op het raam
Maar uiteindelijk, na alles
Ik ben al mijn hoofd kwijt
En het is niet de eerste keer
Ik ben de tranen kwijt
Die me zwak maakten
Ik ben al mijn hoofd kwijt