Glass Chest
I built a body out of silence
Stitch the seams with second chances
Hold my heart behind a glass chest
Hoping no one see the damage
You touched the pain like it was sacred
Said you'd never break what's fragile
But love's a scalpel when it's honest
And you carved your name inside me
Now I'm bleeding verse by verse
Every line a little worse
You rained me like a prayer
Then left with blood pooled at your footsteps
I'm not healing, I'm dismantling still
I'm not healing, I'm just hollow
Echoes fill the space you borrowed
This mannequin still stands
But the heart won't beat again
I tried to paint over the rupture
With songs that sounded like closure
But every note just cracked the surface
And let the truth seep through slower
You said pain makes art eternal
But I was never meant for display
I was built to feel not to be watched
As my soul ached out in grey skin
Now I'm bleeding verse by verse
Every line a little worse
You rained me like a prayer
Then left with blood pooled at your footsteps
I'm not healing, I'm just hollow
Echoes fill the space you borrowed
This mannequin still stands
But the heart won't beat again
If you ever come back
Don't knock on the glass
It's not silence, it's a scream
That forgot how to ask
So I'll keep bleeding verse by verse
Till the ink runs out or hurts
This isn't art, it's aftermath
And I'm the frame you have crept
Glazen Kist
Ik bouwde een lichaam uit stilte
Stikte de naden met tweede kansen
Hou mijn hart achter een glazen kist
Hoping dat niemand de schade ziet
Je raakte de pijn alsof het heilig was
Zei dat je nooit wat kwetsbaars zou breken
Maar liefde is een scalpel als het eerlijk is
En je groef je naam in mij
Nu bloed ik vers voor vers
Elke regel een beetje erger
Je regende op me als een gebed
En ging weg met bloed dat bij je voetstappen lag
Ik ben niet aan het genezen, ik ben nog steeds aan het afbreken
Ik ben niet aan het genezen, ik ben gewoon hol
Echo's vullen de ruimte die je leende
Deze mannequin staat nog steeds
Maar het hart zal niet meer kloppen
Ik probeerde de scheur te schilderen
Met liedjes die klonken als afsluiting
Maar elke noot kraakte alleen de oppervlakte
En liet de waarheid langzamer doorlekken
Je zei dat pijn kunst eeuwig maakt
Maar ik was nooit bedoeld voor vertoning
Ik was gebouwd om te voelen, niet om bekeken te worden
Terwijl mijn ziel pijn deed in grijze huid
Nu bloed ik vers voor vers
Elke regel een beetje erger
Je regende op me als een gebed
En ging weg met bloed dat bij je voetstappen lag
Ik ben niet aan het genezen, ik ben gewoon hol
Echo's vullen de ruimte die je leende
Deze mannequin staat nog steeds
Maar het hart zal niet meer kloppen
Als je ooit terugkomt
Klop dan niet op het glas
Het is geen stilte, het is een schreeuw
Die vergeten is hoe te vragen
Dus ik blijf bloeden vers voor vers
Tot de inkt opraakt of pijn doet
Dit is geen kunst, het is de nasleep
En ik ben het frame waar je in gekropen bent