Aan de Kust
De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht
Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht
He! iemand slaat soms onverwacht maar zeker
op de vlucht
Alarmfase Twee is hier nauwelijks nog berucht
Maar men weet het niet
En zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de mensen onbewust
Zin in mosselfeesten krijgen
En van eten slechts nog zwijgen
Als ze zat zijn en voldaan
En weer rustig slapen gaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar eenieder onbewust
In het Duits wordt aangesproken
Waar de ketting is gebroken
En alle schepen zijn verbrand
Maar er is niets aan de hand
Vlissingen ademt zwaar
En moedeloos vannacht
De haven is verlaten,
want er is nog maar een vracht
En die moet in het donker buitengaats
worden gebracht
Gedenkt de goede tijden van zuiverheid
en kracht
Maar men weet het niet
En zwijgt van wat men hoort en ziet
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de zomer onbewust
Met een noodgang wordt genoten
En waar wild en onverdroten
Iedereen zijn gang kan gaan
Tot men zat is en voldaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de liefde van de lust
Steeds maar weer zal gaan verliezen
Omdat ze nooit kan kiezen
Tussen goed en niet zo kwaad
Maar dat is zoals het gaat
Hier aan de kust
En la costa
El mar salado da un profundo suspiro salado
Por encima de la tierra plana, el aire cálido vibra silenciosamente
Alguien golpea a veces inesperadamente pero seguramente
en la carrera
Alerta Dos no es notoria aquí
Pero uno no sabe
Y guarda silencio de lo que se oye y lo que se ve
Aquí en la costa, la costa de Zeeland
Donde la gente inconscientemente
Ponte de humor para fiestas de mejillones
Y de la comida sólo permanecer en silencio
Si están cansados y satisfechos
Y vuelve a dormir
Aquí en la costa, la costa de Zeeland
Donde todos inconscientemente
En aleman se dirige a
Donde la cadena está rota
Y todas las naves están quemadas
Pero no hay nada malo en ello
El lavado respira mucho
Y abatido esta noche
El puerto está abandonado
porque sólo queda una carga
Y debe dejarse en la oscuridad
ser traídos
Recuerden los buenos tiempos de pureza
y potencia
Pero uno no sabe
Y guarda silencio de lo que se oye y lo que se ve
Aquí en la costa, la costa de Zeeland
Donde el verano inconscientemente
Con un corredor de emergencia se disfruta
Y donde salvaje y sin digerir
Cualquiera puede seguir adelante con él
Hasta que uno esté cansado y satisfecho
Aquí en la costa, la costa de Zeeland
Donde el amor de la lujuria
Una y otra vez irá a perder
Porque ella nunca puede elegir
Entre el bien y no tan malo
Pero así es como va
Aquí en la costa