Black Diamond Bay
Up on the white veranda
She wears a necktie and a Panama hat.
Her passport shows a face
From another time and place
She looks nothin' like that.
And all the remnants of her recent past
Are scattered in the wild wind.
She walks across the marble floor
Where a voice from the gambling room is callin' her to come on in.
She smiles, walks the other way
As the last ship sails and the moon fades away
From Black Diamond Bay.
As the mornin' light breaks open, the Greek comes down
And he asks for a rope and a pen that will write.
"Pardon, monsieur," the desk clerk says,
Carefully removes his fez,
"Am I hearin' you right?"
And as the yellow fog is liftin'
The Greek is quickly headin' for the second floor.
She passes him on the spiral staircase
Thinkin' he's the Soviet Ambassador,
She starts to speak, but he walks away
As the storm clouds rise and the palm branches sway
On Black Diamond Bay.
A soldier sits beneath the fan
Doin' business with a tiny man who sells him a ring.
Lightning strikes, the lights blow out.
The desk clerk wakes and begins to shout,
"Can you see anything?"
Then the Greek appears on the second floor
In his bare feet with a rope around his neck,
While a loser in the gambling room lights up a candle,
Says, "Open up another deck."
But the dealer says, "Attendez-vous, s'il vous plait,''
As the rain beats down and the cranes fly away
From Black Diamond Bay.
The desk clerk heard the woman laugh
As he looked around the aftermath and the soldier got tough.
He tried to grab the woman's hand,
Said, "Here's a ring, it cost a grand."
She said, "That ain't enough."
Then she ran upstairs to pack her bags
While a horse-drawn taxi waited at the curb.
She passed the door that the Greek had locked,
Where a handwritten sign read, "Do Not Disturb."
She knocked upon it anyway
As the sun went down and the music did play
On Black Diamond Bay.
"I've got to talk to someone quick!"
But the Greek said, "Go away," and he kicked the chair to the floor.
He hung there from the chandelier.
She cried, "Help, there's danger near
Please open up the door!"
Then the volcano erupted
And the lava flowed down from the mountain high above.
The soldier and the tiny man were crouched in the corner
Thinking of forbidden love.
But the desk clerk said, "It happens every day,"
As the stars fell down and the fields burned away
On Black Diamond Bay.
As the island slowly sank
The loser finally broke the bank in the gambling room.
The dealer said, "It's too late now.
You can take your money, but I don't know how
You'll spend it in the tomb."
The tiny man bit the soldier's ear
As the floor caved in and the boiler in the basement blew,
While she's out on the balcony, where a stranger tells her,
"My darling, je vous aime beaucoup."
She sheds a tear and then begins to pray
As the fire burns on and the smoke drifts away
From Black Diamond Bay.
I was sittin' home alone one night in L.A.,
Watchin' old Cronkite on the seven o'clock news.
It seems there was an earthquake that
Left nothin' but a Panama hat
And a pair of old Greek shoes.
Didn't seem like much was happenin',
So I turned it off and went to grab another beer.
Seems like every time you turn around
There's another hard-luck story that you're gonna hear
And there's really nothin' anyone can say
And I never did plan to go anyway
To Black Diamond Bay.
Zwarte Diamant Baai
Op de witte veranda
Draagt ze een stropdas en een Panama-hoed.
Haar paspoort toont een gezicht
Uit een andere tijd en plaats
Ze lijkt er helemaal niet op.
En al de resten van haar recente verleden
Zijn verspreid in de wilde wind.
Ze loopt over de marmeren vloer
Waar een stem uit de gokkamer haar roept om binnen te komen.
Ze glimlacht, loopt de andere kant op
Terwijl het laatste schip vertrekt en de maan vervaagt
Van Zwarte Diamant Baai.
Als het ochtendlicht doorbreekt, komt de Griek naar beneden
En hij vraagt om een touw en een pen die kan schrijven.
"Pardon, monsieur," zegt de receptionist,
Verwijdert voorzichtig zijn fez,
"Hoorde ik je goed?"
En terwijl de gele mist optrekt
Is de Griek snel op weg naar de tweede verdieping.
Ze passeert hem op de spiraaltrap
Denkt dat hij de Sovjet-ambassadeur is,
Ze begint te spreken, maar hij loopt weg
Terwijl de stormwolken stijgen en de palmbladeren zwaaien
Op Zwarte Diamant Baai.
Een soldaat zit onder de ventilator
Zaken te doen met een klein mannetje dat hem een ring verkoopt.
Bliksem slaat in, de lichten gaan uit.
De receptionist wordt wakker en begint te schreeuwen,
"Kun je iets zien?"
Dan verschijnt de Griek op de tweede verdieping
Op blote voeten met een touw om zijn nek,
Terwijl een verliezer in de gokkamer een kaars aansteekt,
Zegt: "Open nog een pak."
Maar de dealer zegt: "Attendez-vous, s'il vous plaît,"
Terwijl de regen neervalt en de kranen wegvliegen
Van Zwarte Diamant Baai.
De receptionist hoorde de vrouw lachen
Terwijl hij rondkeek naar de nasleep en de soldaat werd hard.
Hij probeerde de hand van de vrouw te grijpen,
Zei: "Hier is een ring, het kostte een duizend."
Ze zei: "Dat is niet genoeg."
Toen rende ze naar boven om haar tassen te pakken
Terwijl een paardentaxi op de stoep wachtte.
Ze passeerde de deur die de Griek had op slot gedaan,
Waar een handgeschreven bordje hing, "Niet storen."
Ze klopte er toch op
Terwijl de zon onderging en de muziek speelde
Op Zwarte Diamant Baai.
"Ik moet snel met iemand praten!"
Maar de Griek zei: "Ga weg," en hij schopte de stoel op de grond.
Hij hing daar aan de kroonluchter.
Ze schreeuwde: "Help, er is gevaar in de buurt
Open alsjeblieft de deur!"
Toen barstte de vulkaan uit
En de lava stroomde naar beneden van de berg hoog boven.
De soldaat en het kleine mannetje zaten in de hoek
Denkend aan verboden liefde.
Maar de receptionist zei: "Het gebeurt elke dag,"
Terwijl de sterren vielen en de velden verbrandden
Op Zwarte Diamant Baai.
Terwijl het eiland langzaam zonk
Breekte de verliezer eindelijk de bank in de gokkamer.
De dealer zei: "Het is nu te laat.
Je kunt je geld meenemen, maar ik weet niet hoe
Je het in het graf zult uitgeven."
Het kleine mannetje beet in het oor van de soldaat
Terwijl de vloer instortte en de ketel in de kelder ontplofte,
Terwijl zij op het balkon is, waar een vreemde haar vertelt,
"Mijn lief, je vous aime beaucoup."
Ze laat een traan en begint dan te bidden
Terwijl het vuur brandt en de rook wegdrijft
Van Zwarte Diamant Baai.
Ik zat een avond alleen thuis in L.A.,
Kijkend naar oude Cronkite op het nieuws van zeven uur.
Het lijkt erop dat er een aardbeving was die
Niets achterliet dan een Panama-hoed
En een paar oude Griekse schoenen.
Het leek niet alsof er veel gebeurde,
Dus zette ik het uit en ging een ander biertje pakken.
Het lijkt wel elke keer dat je je omdraait
Er weer een ander treurig verhaal is dat je gaat horen
En er is echt niets dat iemand kan zeggen
En ik had nooit de plannen om toch te gaan
Naar Zwarte Diamant Baai.
Escrita por: Bob Dylan, Jacques Levy (Usa)