I Pity The Poor Immigrant
I pity the poor immigrant
Who wishes he would've stayed home
Who uses all his power to do evil
But in the end is always left so alone
That man whom with his fingers cheats
And who lies with ev'ry breath
Who passionately hates his life
And likewise, fears his death
I pity the poor immigrant
Whose strength is spent in vain
Whose heaven is like Ironsides
Whose tears are like rain
Who eats but is not satisfied
Who hears but does not see
Who falls in love with wealth itself
And turns his back on me
I pity the poor immigrant
Who tramples through the mud
Who fills his mouth with laughing
And who builds his town with blood
Whose visions in the final end
Must shatter like the glass
I pity the poor immigrant
When his gladness comes to pass
Ik Heb Medelijden Met De Arme Immigrant
Ik heb medelijden met de arme immigrant
Die wenst dat hij thuis was gebleven
Die al zijn kracht gebruikt om kwaad te doen
Maar uiteindelijk altijd zo alleen achterblijft
Die man die met zijn vingers bedriegt
En die met elke ademtocht liegt
Die zijn leven vurig haat
En ook zijn dood vreest
Ik heb medelijden met de arme immigrant
Wiens kracht tevergeefs is verbruikt
Wiens hemel lijkt op IJzeren Ridders
Wiens tranen als regen zijn
Die eet maar niet tevreden is
Die hoort maar niet ziet
Die verliefd wordt op rijkdom zelf
En zijn rug naar mij toekeert
Ik heb medelijden met de arme immigrant
Die door de modder stampt
Die zijn mond vult met lachen
En die zijn stad met bloed bouwt
Wiens visies op het eind
Moeten shatteren als glas
Ik heb medelijden met de arme immigrant
Wanneer zijn blijdschap werkelijkheid wordt