't Montferland
At achter 't Montferland de zunne langzaam ondergeet
En 't duuster zich breed mek an de loch
At de maone zo stil tussen de steerne steet
Gaot mien dreume umhoge in een vloch
Van wieten kump zeute 't leed van de nacht
Herinnerings bunt mangs wreed en row
Ik bun alleneg met bloos mien gedachten
En dee drieft mi-j nog altied weer naor ow
Quand le soleil dit bonjour aux montagnes
Et que la nuit rencontre le jour
Je suis seul avec mes reves sur la montagne
Je suis seul, je ne veux penser qu'a toi
't Montferland
Achter 't Montferland gaat de zon langzaam onder
En het duister breidt zich uit over de velden
Als de maan zo stil tussen de sterren staat
Gaan mijn dromen omhoog in een vlucht
Van ver komt het leed van de nacht
Herinneringen zijn soms wreed en rauw
Ik ben alleen met mijn blozende gedachten
En die drijven me nog altijd weer naar jou
Wanneer de zon hallo zegt tegen de bergen
En de nacht de dag ontmoet
Ben ik alleen met mijn dromen op de berg
Ik ben alleen, ik wil alleen maar aan jou denken