To My Youth (나의 사춘기에게)
나는 한때 내가 이 세상에
naneun hanttae naega i sesang-e
사라지길 바랬어
sarajigil baraesseo
온 세상이 너무나 캄캄해
on sesang-i neomuna kamkamhae
매일 밤을 울던 날
maeil bameul uldeon nal
차라리 내가 사라지면
charari naega sarajimyeon
마음이 편할까
ma-eumi pyeonhalkka
모두가 날 바라보는 시선이
moduga nal baraboneun siseoni
너무나 두려워
neomuna duryeowo
아름답게 아름답던
areumdapge areumdapdeon
그 시절을 난 아파서
geu sijeoreul nan apaseo
사랑받을 수 없었던
sarangbadeul su eopseotdeon
내가 너무나 싫어서
naega neomuna sireoseo
엄마는 아빠는 다
eommaneun appaneun da
나만 바라보는데
naman baraboneunde
내 마음은 그런 게 아닌데
nae ma-eumeun geureon ge aninde
자꾸만 멀어만 가
jakkuman meoreoman ga
어떡해 어떡해 어떡해 어떡해
eotteokae eotteokae eotteokae eotteokae
시간이 약이라는 말이
sigani yagiraneun mari
내게 정말 맞더라고
naege jeongmal matdeorago
하루가 지나면 지날수록
haruga jinamyeon jinalsurok
더 나아지더라고
deo na-ajideorago
근데 가끔은 너무 행복하면
geunde gakkeumeun neomu haengbokamyeon
또 아파올까 봐
tto apaolkka bwa
내가 가진 이 행복들을
naega gajin i haengbokdeureul
누군가가 가져갈까 봐
nugun-gaga gajyeogalkka bwa
아름다운 아름답던
areumdaun areumdapdeon
그 기억이 난 아파서
geu gieogi nan apaseo
아픈 만큼 아파해도
apeun mankeum apahaedo
사라지지를 않아서
sarajijireul anaseo
친구들은 사람들은 다
chin-gudeureun saramdeureun da
나만 바라보는데
naman baraboneunde
내 모습은 그런 게 아닌데
nae moseubeun geureon ge aninde
자꾸만 멀어만 가
jakkuman meoreoman ga
그래도 난 어쩌면
geuraedo nan eojjeomyeon
내가 이 세상에
naega i sesang-e
밝은 빛이라도 될까 봐
balgeun bichirado doelkka bwa
어쩌면 그 모든 아픔을
eojjeomyeon geu modeun apeumeul
내딛고서라도
naeditgoseorado
짧게 빛을 내볼까 봐
jjalkke bicheul naebolkka bwa
포기할 수가 없어
pogihal suga eopseo
하루도 맘 편히 잠들 수가 없던 내가
harudo mam pyeonhi jamdeul suga eopdeon naega
이렇게라도 일어서 보려고 하면 내가
ireokerado ireoseo boryeogo hamyeon naega
날 찾아줄까 봐
nal chajajulkka bwa
아아아아아아아 아아아아아아아
a-a-a-a-a-a-a a-a-a-a-a-a-a
아아아아아아아 아아아아아아아
a-a-a-a-a-a-a a-a-a-a-a-a-a
얼마나 얼마나 아팠을까
eolmana eolmana apasseulkka
얼마나 얼마나 아팠을까
eolmana eolmana apasseulkka
얼마나 얼마나 얼마나 바랬을까
eolmana eolmana eolmana baraesseulkka
Aan Mijn Jeugd
Aan mijn jeugd, ik wilde ooit dat ik uit deze wereld kon verdwijnen
De hele wereld is zo donker
Elke nacht huilde ik
Zou het beter zijn als ik gewoon verdween?
De blikken van iedereen op mij
Zijn zo angstaanjagend
Die mooie, prachtige tijd
Doet me zo'n pijn
Ik haat het zo dat ik niet geliefd kon zijn
Mama en papa kijken alleen naar mij
Maar mijn hart voelt anders
En ik raak steeds verder weg
Wat moet ik doen, wat moet ik doen, wat moet ik doen, wat moet ik doen?
De woorden dat tijd heelt
Klopt echt voor mij
Hoe meer dagen voorbijgaan
Hoe beter het wordt
Maar soms, als ik te gelukkig ben
Vrees ik dat de pijn weer terugkomt
Dat iemand mijn geluk zal afpakken
Die mooie, prachtige herinneringen
Doen me zo'n pijn
Zelfs als ik er pijn om heb
Verdwijnen ze niet
Vrienden en mensen kijken alleen naar mij
Maar ik ben niet zo
En ik raak steeds verder weg
Toch, misschien
Kan ik een licht zijn in deze wereld
Misschien, na al die pijn
Zou ik kort kunnen stralen
Ik kan niet opgeven
Ik kon geen enkele nacht rustig slapen
Als ik zo probeer op te staan
Zou ik dan gevonden worden?
Aaaah, aaah, aaah, aaah, aaah
Aaaah, aaah, aaah, aaah, aaah
Hoeveel pijn heb ik gehad?
Hoeveel pijn heb ik gehad?
Hoeveel, hoeveel, hoeveel heb ik gewenst?