Duizend Jaar
Altijd als je denkt, dit is het einde
Sta je op de grens van wat begint
Altijd als je alles denkt te kennen
Laat het zich opeens weer anders zien
Vanuit de stilte
Wordt een nieuwe stem geboren
En je voelt een ander
Evenwicht ontstaan
En je hebt een lied al
Duizend keer gezongen
Maar nu weet je pas
Waarover het moet gaan
Zoveel wat je ziet nog niet geschreven
Zoveel wat je denkt nog niet geweten
Zoveel wat je hebt nog niet gegeven
En je zou nog...
Duizend jaren kunnen leven
En je ziet de eerste keer de bladeren vallen
In het tegenlicht van de najaarszon
En het bloed stroomt ergens heen
Waar het niet gaan kan
En je weet niet wat het is
En hoe het komt
En de liefde komt tevoorschijn
Uit het donker
Het verlangen sluit zichzelf
Niet langer op
En een engel uit de hemel
Laat zich vallen
En je vindt zonder te zoeken
Wat je zocht
Zoveel wat je ziet nog niet geschreven
Zoveel wat je denkt nog niet geweten
Zoveel wat je hebt nog niet gegeven
En je zou nog...
Duizend jaren kunnen leven
En je mist opeens
Degenen die verdwenen
Met de laatste trein of
Met de noorderzon
Want er is opeens
Weer zoveel om te delen
Als de avond valt en
Als de winter komt
Altijd als je denkt
Dit is het einde
Sta je op de grens
Van wat begint
Het begint
Mil años
Siempre que piensas, esto es el final
Estás en el límite de lo que comienza
Siempre que crees conocerlo todo
De repente se muestra de manera diferente
Desde el silencio
Nace una nueva voz
Y sientes que se crea
Un nuevo equilibrio
Y has cantado una canción
Mil veces antes
Pero ahora comprendes
De qué se trata
Tantas cosas que aún no has escrito
Tantas cosas que aún no sabes
Tantas cosas que aún no has dado
Y podrías vivir
Mil años más
Y ves caer las hojas por primera vez
A contraluz del sol de otoño
Y la sangre fluye hacia algún lugar
Donde no puede llegar
Y no sabes qué es
Ni cómo llegó
Y el amor emerge
Desde la oscuridad
El deseo ya no se encierra
Y un ángel del cielo
Se deja caer
Y encuentras sin buscar
Lo que buscabas
Tantas cosas que aún no has escrito
Tantas cosas que aún no sabes
Tantas cosas que aún no has dado
Y podrías vivir
Mil años más
Y de repente extrañas
A quienes se han ido
En el último tren o
Con el sol del norte
Porque de repente
Hay tanto para compartir de nuevo
Cuando cae la noche y
Cuando llega el invierno
Siempre que piensas
Esto es el final
Estás en el límite
De lo que comienza
Comienza