Ericeira
Nu het laat is
En de nacht valt over zee
En de golven
Niet meer zijn dan een geluid
Zeilt het schip
Van mijn verbeelding uit
Om te zoeken
Naar wie vecht en overleeft
Nu het laat is
En de nacht valt
En de nacht valt over zee
Ik zoek de drenkeling
Die jarenlang vermist
Misschien nog ergens
Op het laatste wrakhout drijft
Die nooit de reddingsboeien greep
Omdat hij wist
Dat hij niet geboren was
Voor deze tijd
Ik zoek de vrouw
Die tegen alle stromen in
Een nieuwe wereld zoekt
Waar alles wordt gedroomd
Die op een dag
Het paradijs op aarde vindt
En dan voor gek verklaard
Door niemand wordt geloofd
Ericeira
Ahora que es tarde
Y la noche cae sobre el mar
Y las olas
No son más que un sonido
Zarpa el barco
De mi imaginación
Para buscar
A aquellos que luchan y sobreviven
Ahora que es tarde
Y la noche cae
Y la noche cae sobre el mar
Busco al náufrago
Que estuvo desaparecido por años
Quizás aún flote
En los últimos restos de naufragio
Que nunca agarró los salvavidas
Porque sabía
Que no nació
Para este tiempo
Busco a la mujer
Que contra corriente
Busca un nuevo mundo
Donde todo es soñado
Que un día
Encuentra el paraíso en la tierra
Y luego es tachada de loca
Y nadie le cree