Hilton Barcelona
Hilton Barcelona
Elf uur in de avond
Een zeer geslaagde zakenman
Zit moederziel alleen
Hij heeft hier op een beurs
De hele dag vergaderd
En nu kijkt hij uit verveling
Doelloos om zich heen
Zijn ogen dwalen, dwalen af
Naar een dame in de hal
Zij zit alleen, zij is één van de luxepaarden
Van een spaanse hoerenstal
En ze geeft je de illusie
Dat ze zich verleiden laat
Maar dan moet je wel betalen
Met een goede creditcard
Eerst speelt hij nog de onschuld
Hij stelt zichzelf voor
Totdat hij in de alcohol
Z'n onschuld heeft vermoord
Hij vraagt haar hoe ze heet
Zij noemt alleen een prijs
Opeens trekt in een vage flits
Zijn vrouw aan hem voorbij
Dan zakken al z'n hersens
Een halve meter lager
Hij weet zich tot zijn kamerdeur
Nog netjes te gedragen
Maar daarna trekt hij hitsig
Alle kleren van haar lijf
Hij komt na vijf minuten
Zij gaat ... en hij, hij blijft
Hij staart naar het plafond
De spanning is gebroken
Hij doet zijn ogen dicht maar
Hij wordt wakker in een web
En daarna komt het schuldgevoel
Zijn kamer ingeslopen
Maar als redding ligt de Bijbel
In vier talen naast zijn bed
Hilton Barcelona
Langzaam wordt het licht
Vier sterren van z'n klote
Hij doet geen oog meer dicht
De spaanse nacht is stil
Er hangt niets in de lucht
Wie altijd maar vooruit wil
Verliest de weg terug
De heimwee naar vervlogen tijden
Kamers op de Place Pigalle
Een halve ster, een krakend bed
En de toiletten in de hal
Het was een leven zonder zorgen
In een droom die nog bestaat
En een liefde, zoveel liefde
Die je met een kus betaalt
God, hij had zoveel idealen
En hij sliep onder de sterren
Hij vertelde alles wat hij voelde
Want hij had niets te verbergen
Zijn fantasie was een paleis
Hij had een hoofd om in te wonen
En hij praatte over later
Want het beste moest nog komen
Hilton Barcelona
Tien uur in de ochtend
Hij zit aan het ontbijt, ziet zichzelf
En voelt de neiging om te kotsen
Hij wil weg hier, terug naar huis
Het is een chaos in zijn hoofd
Want dit hotel is het huis
Waar de heimwee woont
Dit is het huis
Waar de heimwee woont
Dit is het huis
Waar de heimwee woont
Dit is het huis
Waar de heimwee woont
Dit is het huis
Waar de heimwee woont
Zie ze lopen hier die mannen
Kleurloos tussen koud en warm
Met hun zwarte aktentassen
Met hun ziel onder hun arm
In dit hotel regeert de leugen
Hier is de tederheid onttroond
Dit is het huis
Waar de heimwee woont
Hilton Barcelona
Hilton Barcelona
Once in the evening
Un exitoso hombre de negocios
Está solo como un perro
Ha estado en una feria todo el día
Y ahora mira aburrido
A su alrededor sin rumbo
Sus ojos vagan, se desvían
Hacia una dama en el vestíbulo
Ella está sola, es una de las damas de lujo
De un burdel español
Y te da la ilusión
De que se dejará seducir
Pero primero debes pagar
Con una buena tarjeta de crédito
Al principio todavía finge inocencia
Se presenta a sí mismo
Hasta que en el alcohol
Mata su inocencia
Le pregunta cómo se llama
Ella solo menciona un precio
De repente, en un destello vago
Su esposa pasa frente a él
Entonces su cerebro se desploma
Medio metro más abajo
Logra comportarse correctamente
Hasta la puerta de su habitación
Pero luego, excitado, le quita
Toda la ropa de su cuerpo
Él termina en cinco minutos
Ella se va... y él, él se queda
Mira el techo
La tensión se ha roto
Cierra los ojos pero
Despierta en una telaraña
Y luego llega la culpa
Se desliza en su habitación
Pero como salvación, la Biblia
En cuatro idiomas está junto a su cama
Hilton Barcelona
Poco a poco amanece
Cuatro estrellas de mierda
No puede cerrar los ojos
La noche española es silenciosa
No hay nada en el aire
Quien siempre quiere avanzar
Pierde el camino de regreso
La nostalgia por tiempos pasados
Habitaciones en el Place Pigalle
Media estrella, una cama chirriante
Y los baños en el pasillo
Era una vida sin preocupaciones
En un sueño que aún existe
Y un amor, tanto amor
Que se paga con un beso
Dios, tenía tantos ideales
Y dormía bajo las estrellas
Contaba todo lo que sentía
Porque no tenía nada que ocultar
Su fantasía era un palacio
Tenía una cabeza para vivir
Y hablaba del futuro
Porque lo mejor aún estaba por venir
Hilton Barcelona
Diez de la mañana
Está desayunando, se ve a sí mismo
Y siente la necesidad de vomitar
Quiere irse de aquí, volver a casa
Es un caos en su cabeza
Porque este hotel es la casa
Donde vive la nostalgia
Esta es la casa
Donde vive la nostalgia
Esta es la casa
Donde vive la nostalgia
Esta es la casa
Donde vive la nostalgia
Esta es la casa
Donde vive la nostalgia
Míralos caminar aquí esos hombres
Sin color entre frío y calor
Con sus maletines negros
Con su alma bajo el brazo
En este hotel reina la mentira
Aquí la ternura ha sido desterrada
Esta es la casa
Donde vive la nostalgia