Alguém Me Ouviu
Boss AC:
Não me resta nada, sinto não ter forças para lutar
É como morrer de sede no meio do mar e afogar
Sinto-me isolado com tanta gente à minha volta
Vocês não ouvem o grito da minha revolta
Choro a rir, isto é mais forte do que pensei
Por dentro sou um mendigo que aparenta ser um rei
Não sei do que fujo, a esperança pouca me resta
É triste ser tão novo e já achar que a vida não presta
As pernas tremem, o tempo passa, sinto cansaço
O vento sopra, ao espelho vejo o fracasso
O dia amanhece, algo me diz para ter cuidado
Vagueio sem destino nem sei se estou acordado
O sorriso escasseia, hoje a tristeza é rainha
Não sei se a alma existe mas sei que alguém feriu a minha
Às vezes penso se algum dia serei feliz
Enquanto oiço uma voz dentro de mim que diz
Mariza:
Chorei
Mas não sei se alguém me ouviu
E não sei se quem me viu
Sabe a dor que em mim carrego e a angústia que se esconde
Vou ser forte e vou-me erguer
E ter coragem de querer
Não ceder, nem desistir eu prometo
Busquei
Nas palavras o conforto
Dancei no silêncio morto
E o escuro revelou que em mim a Luz se esconde
Vou ser forte e vou-me erguer
E ter coragem de querer
Não ceder, nem desistir eu prometo
Boss AC:
Não há dia que não pergunte a Deus porque nasci
Eu não pedi, alguém me diga o que faço aqui
Se dependesse de mim teria ficado onde estava
Onde não pensava, não existia e não chorava
Prisioneiro de mim próprio, o meu pior inimigo
Às vezes penso que passo tempo demais comigo
Olho para os lados, não vejo ninguém para me ajudar
Um ombro para me apoiar, um sorriso para me animar
Quem sou eu? Para onde vou? De onde vim?
Alguém me diga, porque, me sinto assim?
Sinto que a culpa é minha mas não sei bem porquê
Sinto lágrimas nos meus olhos mas ninguém as vê
Estou farto de mim, farto daquilo que sou, farto daquilo que penso
Mostrem-me a saída deste abismo imenso
Pergunto-me se algum dia serei feliz
Enquanto oiço uma voz dentro de mim que me diz
Mariza:
Chorei
Mas não sei se alguém me ouviu
E não sei se quem me viu
Sabe a dor que em mim carrego e a angústia que se esconde
Vou ser forte e vou-me erguer
E ter coragem de querer
Não ceder, nem desistir eu prometo
Busquei
Nas palavras o conforto
Dancei no silêncio morto
E o escuro revelou que em mim a Luz se esconde
Vou ser forte e vou-me erguer
E ter coragem de querer
Não ceder, nem desistir eu prometo
Boss AC:
Tento não me ir abaixo mas não sou de ferro
Quando penso que tudo vai passar
Parece que mais me enterro
Sinto uma nuvem cinzenta que me acompanha onde estiver
E penso para mim mesmo será que Deus me quer
Será a vida apenas uma corrida pra morte
Cada um com a sua sina, cada um com a sua sorte
Não peço muito, não peço mais do que tenho direito
Olho para trás e analiso tudo o que tenho feito
E mesmo quando errei foi a tentar fazer o bem
Não sei o que é o ódio, não desejo mal a ninguém
Vai surgir um raio de luz no meio da porcaria
Porque até um relógio parado está certo duas vezes por dia
Vou-me aguentando
A esperança é a última a morrer
Neste jogo incerto o resultado não posso prever
E quando penso em desistir por me sentir infeliz
Oiço uma voz dentro de mim que me diz
Mantem-te firme
Iemand Hoorde Mij
Boss AC:
Er rest me niets meer, ik voel geen kracht om te vechten
Zoals sterven van dorst midden in de zee en verdrinken
Ik voel me geïsoleerd met zoveel mensen om me heen
Jullie horen mijn schreeuw van verzet niet
Ik huil van het lachen, het is sterker dan ik dacht
Van binnen ben ik een bedelaar die eruitziet als een koning
Ik weet niet waar ik voor wegloop, de hoop is bijna op
Het is triest om zo jong te zijn en al te denken dat het leven niets waard is
Mijn benen beven, de tijd verstrijkt, ik voel de vermoeidheid
De wind waait, in de spiegel zie ik de mislukking
De dag breekt aan, iets zegt me voorzichtig te zijn
Ik dwaal zonder bestemming en weet niet of ik wakker ben
De glimlach is schaars, vandaag is verdriet de koningin
Ik weet niet of de ziel bestaat, maar weet dat iemand de mijne heeft verwond
Soms vraag ik me af of ik ooit gelukkig zal zijn
Terwijl ik een stem binnenin me hoor die zegt
Mariza:
Ik heb gehuild
Maar ik weet niet of iemand me hoorde
En ik weet niet of wie me zag
De pijn kent die ik met me meedraag en de angst die verborgen is
Ik zal sterk zijn en ik zal me oprichten
En de moed hebben om te willen
Niet in te geven, geen opgave doen, dat beloof ik
Ik heb gezocht
In de woorden het comfort
Ik heb gedanst in de dode stilte
En de duisternis onthulde dat de Licht in mij verborgen is
Ik zal sterk zijn en ik zal me oprichten
En de moed hebben om te willen
Niet in te geven, geen opgave doen, dat beloof ik
Boss AC:
Er is geen dag dat ik God niet vraag waarom ik geboren ben
Ik heb het niet gevraagd, iemand moet me vertellen wat ik hier doe
Als het aan mij lag, was ik gebleven waar ik was
Waar ik niet dacht, niet bestond en niet huilde
Gevangen in mezelf, mijn ergste vijand
Soms denk ik dat ik te veel tijd met mezelf doorbreng
Ik kijk om me heen, zie niemand om me te helpen
Een schouder om op te leunen, een glimlach om me op te vrolijken
Wie ben ik? Waar ga ik heen? Waar kom ik vandaan?
Iemand moet me vertellen, waarom voel ik me zo?
Ik voel dat de schuld bij mij ligt, maar ik weet niet goed waarom
Ik voel tranen in mijn ogen, maar niemand ziet ze
Ik ben het zat, zat van wie ik ben, zat van wat ik denk
Laat me de exit van deze enorme afgrond zien
Ik vraag me af of ik ooit gelukkig zal zijn
Terwijl ik een stem binnenin me hoor die zegt
Mariza:
Ik heb gehuild
Maar ik weet niet of iemand me hoorde
En ik weet niet of wie me zag
De pijn kent die ik met me meedraag en de angst die verborgen is
Ik zal sterk zijn en ik zal me oprichten
En de moed hebben om te willen
Niet in te geven, geen opgave doen, dat beloof ik
Ik heb gezocht
In de woorden het comfort
Ik heb gedanst in de dode stilte
En de duisternis onthulde dat de Licht in mij verborgen is
Ik zal sterk zijn en ik zal me oprichten
En de moed hebben om te willen
Niet in te geven, geen opgave doen, dat beloof ik
Boss AC:
Ik probeer niet te verdrinken, maar ik ben niet van ijzer
Wanneer ik denk dat alles voorbij zal gaan
Lijkt het alsof ik me verder begraaf
Ik voel een grijze wolk die me overal volgt
En ik vraag me af of God me wil
Is het leven slechts een race naar de dood?
Iedereen met zijn eigen lot, iedereen met zijn eigen geluk
Ik vraag niet veel, ik vraag niet meer dan ik recht op heb
Kijk terug en analyseer alles wat ik heb gedaan
En zelfs wanneer ik fouten maakte, was het om het goede te doen
Ik weet niet wat haat is, ik wens niemand kwaad
Er zal een straal van licht verschijnen temidden van de rotzooi
Want zelfs een stilstaand uurwerk klopt twee keer per dag
Ik houd vol
De hoop sterft als laatste
In dit onzekere spel kan ik de uitkomst niet voorspellen
En wanneer ik denk eraan te twijfelen omdat ik me ongelukkig voel
Hoor ik een stem binnenin me die me zegt
Blijf sterk.