Que Deus
Há perguntas que têm que ser feitas...
Quem quer que sejas, onde quer que estejas,
Diz-me se é este o mundo que desejas,
Homens rezam, acreditam, morrem por ti,
Dizem que estás em todo o lado mas não sei se já te vi,
Vejo tanta dor no mundo pergunto-me se existes,
Onde está a tua alegria neste mundo de homens tristes?
Se ensinas o bem porque é que somos maus por natureza?
Se tudo podes porque é que não vejo comida á minha mesa?
Perdoa-me as dùvidas, tenho que perguntar,
Se sou teu filho e tu amas porque é que me fazes chorar?
Ninguém tem a verdade o que sabemos são palpites
Se sangue é derramado em teu nome é porque o permites?
Se me destes olhos porque é que não vejo nada?
Se sou feito á tua imagem porque é que durmo na calçada?
Será que pedir a paz entre os homens é pedir demais?
Porque é que sou discriminado se somos todos iguais?
Porquê?!
Porquê que os Homens se comportam como irracionais?
Porquê que guerras, doenças matam cada vez mais?
Porquê que a Paz não passa de ilusão?
Como pode o Homem amar com armas na mão? Porquê?
Peço perdão pelas perguntas que tem que ser feitas
E se eu escolher o meu caminho, será que me aceitas?
Quem és tu? Onde estás? O que fazes? Não sei...
Eu acredito é na Paz e no Amor...
Por favor não deixes o mal entrar no meu coração,
Dou por mim a chamar o teu nome em horas de aflição,
Mas tens tantos nomes, és Rei de tantos tronos,
E se o Homem nasce livre porque é que é alguns são donos?
Quem inventou o ódio, quem foi que inventou a guerra?
Ás vezes acho que o inferno é um lugar aqui na Terra,
Não deixes crianças sofrer pelos adultos,
Os pecados são os mesmos o que muda são os cultos,
Dizem que ensinaste o Homem a fazer o bem,
Mas no livro que escreveste cada um só leu o que lhe convém,
Passo noites em branco quase sem dormir a pensar,
Tantas perguntas, tanta coisa por explicar,
Interrogo-me, penso no destino que me deste,
E tudo que acontece é porque tu assim quiseste,
Porque é que me pões de luto e me levas quem eu amo?
Será que essa é a justiça pela qual eu tanto reclamo?
Será que só percebemos quando chegar a nossa altura?
Se calhar desse lado está a felicidade mais pura,
Mas se nada fiz, nada tenho a temer,
A morte não me assusta o que assusta é a forma de morrer...
Porquê que os Homens se comportam como irracionais?
Porquê que guerras, doenças matam cada vez mais?
Porquê que a Paz não passa de ilusão?
Como pode o Homem amar com armas na mão? Porquê?
Peço perdão pelas perguntas que tem que ser feitas
E se eu escolher o meu caminho, será que me aceitas?
Quem és tu? Onde estás? O que fazes? Não sei...
Eu acredito é na Paz e no Amor...
Quanto mais tento aprender, mais sei que nada sei,
Quanto mais chamo o teu nome menos entendo o que te chamei!
Por mais respostas que tenha a dúvida é maior,
Quero aprender com os meus defeitos, acordar um homem melhor,
Respeito o meu próximo para que ele me respeite a mim,
Penso na origem de tudo e penso como será o fim,
A morte é o fim ou é um novo amanhecer?
Se é começar outra vez então já posso morrer...
(Ao largo ainda arde, a barca da fantasia,
o meu sonho acaba tarde,
acordar é que eu não queria...)
Waarom, God?
Er zijn vragen die gesteld moeten worden...
Wie je ook bent, waar je ook bent,
Zeg me of dit de wereld is die je wenst,
Mensen bidden, geloven, sterven voor jou,
Ze zeggen dat je overal bent, maar ik weet niet of ik je ooit heb gezien,
Ik zie zoveel pijn in de wereld, vraag ik me af of je bestaat,
Waar is jouw vreugde in deze wereld van treurige mensen?
Als je het goede leert, waarom zijn we dan van nature slecht?
Als je alles kunt, waarom zie ik dan geen voedsel op mijn tafel?
Vergeef me mijn twijfels, ik moet vragen,
Als ik jouw kind ben en je houdt van me, waarom laat je me dan huilen?
Niemand heeft de waarheid, wat we weten zijn vermoedens,
Als er bloed vergoten wordt in jouw naam, is het dan omdat je het toestaat?
Als je me ogen gaf, waarom zie ik dan niets?
Als ik naar jouw beeld ben gemaakt, waarom slaap ik dan op de stoep?
Is het misschien te veel gevraagd om vrede tussen mensen te vragen?
Waarom word ik gediscrimineerd als we allemaal gelijk zijn?
Waarom?!
Waarom gedragen mensen zich als onverstandige wezens?
Waarom doden oorlogen, ziektes steeds meer mensen?
Waarom is vrede niet meer dan een illusie?
Hoe kan de mens liefde geven met wapens in zijn hand? Waarom?
Ik vraag om vergiffenis voor de vragen die gesteld moeten worden
En als ik mijn eigen pad kies, accepteer je me dan?
Wie ben jij? Waar ben je? Wat doe je? Ik weet het niet...
Ik geloof in vrede en liefde...
Als het kwaad mijn hart binnendringt, alsjeblieft, laat het niet binnenkomen,
Ik roep jouw naam in tijden van ellende,
Maar je hebt zoveel namen, je bent koning van zoveel tronen,
En als de mens vrij geboren wordt, waarom zijn dan einigen de bezitters?
Wie heeft de haat uitgevonden, wie heeft de oorlog uitgevonden?
Soms denk ik dat de hel een plek hier op aarde is,
Laat kinderen niet lijden door de volwassenen,
De zonden zijn hetzelfde, wat verandert zijn de geloven,
Ze zeggen dat je de mens goed heeft leren doen,
Maar in het boek dat je schreef, leest ieder enkel wat hem goed uitkomt,
Ik breng nachten slapeloos door, bijna zonder te slapen, denkend,
Zoveel vragen, zoveel dingen om uit te leggen,
Ik vraag me af, denk aan het lot dat je me gaf,
En alles wat gebeurt, is omdat je het zo wilde,
Waarom laat je me in rouw en neem je weg wat ik liefheb?
Is dat de rechtvaardigheid waarvoor ik zo veel vraag?
Begrijpen we het alleen als het onze tijd is?
Wellicht is aan jouw zijde het puurste geluk te vinden,
Maar als ik niets heb gedaan, heb ik niets te vrezen,
De dood schrikt me niet, wat me bang maakt is de manier van sterven...
Waarom gedragen mensen zich als onverstandige wezens?
Waarom doden oorlogen, ziektes steeds meer mensen?
Waarom is vrede niet meer dan een illusie?
Hoe kan de mens liefde geven met wapens in zijn hand? Waarom?
Ik vraag om vergiffenis voor de vragen die gesteld moeten worden
En als ik mijn eigen pad kies, accepteer je me dan?
Wie ben jij? Waar ben je? Wat doe je? Ik weet het niet...
Ik geloof in vrede en liefde...
Hoe meer ik probeer te leren, hoe meer ik weet dat ik niets weet,
Hoe meer ik jouw naam roep, hoe minder ik begrijp wat ik je heb genoemd!
Hoe meer antwoorden ik heb, hoe groter de twijfel,
Ik wil leren van mijn fouten, een betere man worden,
Ik respecteer mijn naaste zodat hij mij ook respecteert,
Ik denk aan de oorsprong van alles en vraag me af hoe het einde zal zijn,
Is de dood het einde of een nieuwe dageraad?
Als het weer beginnen is, dan kan ik al sterven...
(Bij de kust brandt nog steeds de boot van fantasie,
Mijn droom eindigt laat,
Wakker worden dat wilde ik niet...)