A Carta Que Eu Nunca Te Escrevi
Desde o começo, não sei quem és, no fundo não te conheço
Se calhar sou o culpado, se calhar até mereço
Quis confiar em ti mas não deixaste, tu não quiseste
Imagino as coisas que tu nunca me disseste
Ás vezes queria ser mosca e voar por aí, pousar em ti
Ouvir o que nunca ouvi, ver o que nunca vi, nem conheci
Saber se pensas em mim quando não estás comigo
Será que és minha amiga como eu sou teu amigo?
Será que falas mal de mim nas minhas costas?
Há coisas em ti que tu não mostras ou já não gostas?
Quantas vezes te pedi para seres sincera, quem me dera
Imagino tanta coisa enquanto estou á tua espera
Apostei tudo o que tinha saí a perder, sem perceber
Surpreendido porque quem pensei conhecer
Sem confiança a relação não resiste, o amor não existe
Quando mentiste, não fiquei zangado mas triste
A carta que eu nunca te escrevi
A carta que eu nunca te escrevi
Não peço nada em troca, apenas quero sinceridade
Por mais crua e difícil que seja, venha a verdade
Será que me enganas? Será que chamas a outro o que me chamas?
Será que é verdade quando me dizes que me amas?
Será que alguém te toca em segredo? Será que é medo?
Será que para ti não passo de mais um brinquedo?
Será que exagero? Será que não passa de imaginação?
Será que é o meu nome que tens gravado no coração? Ou não?
Eu sou a merda que vês mas ao menos sabes quem sou
E sabes que tudo o que tenho é tudo aquilo que te dou
Nunca te prometi mais do que podia
Prefiro encarar a realidade a viver na fantasia
A carta que eu nunca te escrevi
A carta que eu nunca te escrevi
Também te magoei mas nunca foi essa a intenção
E acredita que ver-te infeliz partiu-me o coração
Mas errar é humano e eu dou o braço a torcer
Reconheço os meus erros e sei que já te fiz sofrer
Porquê que não me olhas nos olhos quando pedes perdão?
Será por saberes que neles vejo o reflexo do teu coração?
E os olhos não mentem quando a boca o faz
E se ainda não me conheces então nunca conhecerás
Serás capaz de fazer o que te peço?
Desculpa-me ser mal educado quando stresso
Assim me expresso, sou frio e praguejo em excesso
Se conseguíssemos dialogar já seria um progresso
A chama enfraquece sinto que está a morrer aos poucos
Porquê que é assim? Será que estamos a ficar loucos?
Acho que nunca soubeste o quanto gostei de ti
Esta é a carta que eu nunca te escrevi
A carta que eu nunca te escrevi
A carta que eu nunca te escrevi
De Brief Die Ik Nooit Naar Je Heb Geschreven
Sinds het begin, weet ik niet wie je bent, diep van binnen ken ik je niet
Misschien ben ik de schuldige, misschien verdien ik het wel
Ik wilde je vertrouwen, maar je liet het niet toe, je wilde niet
Ik stel me voor wat je me nooit hebt verteld
Soms wou ik een vlieg zijn en rondvliegen, op jou landen
Horen wat ik nooit heb gehoord, zien wat ik nooit heb gezien, nooit gekend
Weten of je aan me denkt als je niet bij me bent
Ben je mijn vriendin zoals ik jouw vriend ben?
Praat je slecht over me achter mijn rug?
Er zijn dingen in jou die je niet laat zien of waar je niet meer van houdt?
Hoe vaak heb ik je gevraagd om eerlijk te zijn, ik wou dat het zo was
Ik stel me zoveel voor terwijl ik op je wacht
Ik heb alles ingezet wat ik had en verloor, zonder het te begrijpen
Verbaasd omdat ik dacht dat ik je kende
Zonder vertrouwen houdt de relatie niet stand, de liefde bestaat niet
Toen je loog, was ik niet boos maar verdrietig
De brief die ik nooit naar je heb geschreven
De brief die ik nooit naar je heb geschreven
Ik vraag niets terug, ik wil alleen eerlijkheid
Hoe rauw en moeilijk het ook is, laat de waarheid komen
Bedrog je me? Noem je een ander wat je mij noemt?
Is het waar als je zegt dat je van me houdt?
Raakt iemand je in het geheim? Is het angst?
Ben ik voor jou niet meer dan een speeltje?
Overdrijf ik? Is het niet meer dan verbeelding?
Is het mijn naam die je in je hart hebt gegraveerd? Of niet?
Ik ben de rotzooi die je ziet, maar je weet tenminste wie ik ben
En je weet dat alles wat ik heb, alles is wat ik je geef
Ik heb je nooit meer beloofd dan ik kon
Ik geef de voorkeur aan de realiteit boven leven in fantasie
De brief die ik nooit naar je heb geschreven
De brief die ik nooit naar je heb geschreven
Ik heb je ook pijn gedaan, maar dat was nooit de bedoeling
En geloof me, je ongelukkig te zien brak mijn hart
Maar fouten maken is menselijk en ik geef toe
Ik erken mijn fouten en weet dat ik je al pijn heb gedaan
Waarom kijk je me niet in de ogen als je om vergeving vraagt?
Is het omdat je weet dat ik in hen de reflectie van je hart zie?
En de ogen liegen niet als de mond dat doet
En als je me nog niet kent, dan zul je me nooit kennen
Zou je kunnen doen wat ik je vraag?
Sorry dat ik onbeleefd ben als ik gestrest ben
Zo druk ik me uit, ik ben koud en vloek te veel
Als we konden praten, zou dat al een vooruitgang zijn
De vlam verzwakt, ik voel dat hij langzaam sterft
Waarom is het zo? Worden we gek?
Ik denk dat je nooit hebt geweten hoeveel ik van je hield
Dit is de brief die ik nooit naar je heb geschreven
De brief die ik nooit naar je heb geschreven
De brief die ik nooit naar je heb geschreven