The End Dwells in Us All
I don't hate her, I hate what she's become
The laughing and the tears
And the cruel eyes studying you
The first one
The first
The one
The first one fought till it was done
The right stuff, the pain, it drips
Stare in these eyes while the hands lose grip
The second one, the one, the lie
The silent one that dwelled outside
The second one who whispered then yelled
The second one dared though fell
The third, the first of the last
Just a stranger unknown from the past
The third one who stares and stays
The third, cold and damp since days
A fourth, flinched, clamped
In the end it makes no sense
The fourth, a twitch to crawl
The end dwells in us all
We all go a little mad sometimes
Haven't you
Het Einde Woont in Ons Allen
Ik haat haar niet, ik haat wat ze is geworden
Het lachen en de tranen
En de wrede ogen die je bestuderen
De eerste
De eerste
Diegene
De eerste vocht tot het voorbij was
De juiste dingen, de pijn, het druipt
Kijk in deze ogen terwijl de handen grip verliezen
De tweede, diegene, de leugen
De stille die buiten woonde
De tweede die fluisterde en toen schreeuwde
De tweede die durfde, hoewel hij viel
De derde, de eerste van de laatsten
Gewoon een onbekende uit het verleden
De derde die staart en blijft
De derde, koud en vochtig sinds dagen
Een vierde, terugdeinsend, geklemd
Uiteindelijk maakt het geen zin
De vierde, een kramp om te kruipen
Het einde woont in ons allen
We worden soms een beetje gek
Heb je dat niet?