395px

Tan Cansado

Bram Vermeulen

Zo Moe

De klok tikt niet.
Elektrische klok,
zo moe.

Met iemand praten?
Er is niemand,
zo moe.

Radio aan?
Radio uit,
zo moe.

En dat hoofd dat blijft maar werken, werken, werken.
Het zweeft daar rond, nergens naartoe,
zo moe.

Nu iets drinken?
Alcohol,
zo moe.

Ik moet pissen.
Zal ik pissen?
Te moe.

En dat hoofd dat blijft maar malen, malen, malen.
Het kraakt daar rond, nergens naartoe,
zo moe.

Masturberen?
Concentreren,
te moe.

Licht aan?
Licht uit,
zo moe.

En dat hoofd dat blijft maar weten, weten, weten.
Het bonkt daar rond, nergens naartoe,
zo moe.

Zal ik?
Zal ik niet?
Te moe.

En dat lijf dat wil niets anders dan slapen.
Maar het is totaal vergeten hoe.
Het geeft er niet aan toe,
zo moe.

Tan Cansado

El reloj no avanza.
Reloj eléctrico,
tan cansado.

¿Hablar con alguien?
No hay nadie,
tan cansado.

¿Radio encendida?
Radio apagada,
tan cansado.

Y esa mente que no para de trabajar, trabajar, trabajar.
Flota ahí, sin rumbo,
tan cansado.

¿Tomar algo?
Alcohol,
tan cansado.

Tengo que ir al baño.
¿Debería ir?
Demasiado cansado.

Y esa mente que no para de dar vueltas, dar vueltas, dar vueltas.
Se retuerce ahí, sin rumbo,
tan cansado.

¿Masturbarse?
Concentrarse,
demasiado cansado.

¿Luz encendida?
Luz apagada,
tan cansado.

Y esa mente que no para de saber, saber, saber.
Golpea ahí, sin rumbo,
tan cansado.

¿Debería?
¿No debería?
Demasiado cansado.

Y ese cuerpo que no quiere nada más que dormir.
Pero ha olvidado por completo cómo hacerlo.
No cede,
tan cansado.