zoon
Mijn vader was aan de telefoon
Zijn stem klonk jonger dan ik dacht
Mijn keel belette mij het praten
Zo lang had ik hier op gewacht
Zo veel had ik nog te bepraten
Dat ik bij alles aan hem dacht
Voor altijd en voor eeuwig zoon
Mijn vader was aan de telefoon
Van hoe wij in de kamer zaten
Geluk was toen nog heel gewoon
Van alles waar het zijn me bracht
Het huis waar ik nu jaren woon
Mijn vader was aan de telefoon
Van kinderen al los gelaten
Hoe ik het ouder worden tracht
Zo veel had ik nog te bepraten
Zo lang had ik hier op gewacht
Nu hoor ik pas de milde toon
Waarmee hij vraagt hem nu te laten
Waarmee hij om mijn tranen lacht
De dood is heel gewoon
Mijn vader was aan de telefoon
Sohn
Mein Vater war am Telefon
Seine Stimme klang jünger als ich dachte
Meine Kehle hinderte mich am Sprechen
So lange hatte ich hierauf gewartet
So viel hatte ich noch zu besprechen
Dass ich bei allem an ihn dachte
Für immer und ewig Sohn
Mein Vater war am Telefon
Wie wir im Zimmer saßen
Glück war damals noch ganz normal
Von allem, was es ihm brachte
Das Haus, in dem ich jetzt seit Jahren wohne
Mein Vater war am Telefon
Von Kindern, die schon losgelassen
Wie ich das Älterwerden versuche
So viel hatte ich noch zu besprechen
So lange hatte ich hierauf gewartet
Jetzt höre ich erst den sanften Ton
Mit dem er fragt, ob man ihn jetzt lassen kann
Mit dem er über meine Tränen lacht
Der Tod ist ganz normal
Mein Vater war am Telefon