L'apprendista Stregone
Col mio soffio di vulcano cancellerò
il gelo di questa stanza
e col volo di una freccia trafiggerò
quella pallida luna a distanza;
ci sarò e non ci sarò,
continuerò
la mia invisibile danza,
senza tracce sulla neve lieve sarò,
mi dirai di sì o mi dirai di no.
Avrà il silenzio la voce che ho,
e mani lunghe abbastanza,
sarà d'attesa e d'intesa, però
saprò quello che ancora non so.
Col mio cuore di matita correggerò
gli errori fatti dal tempo
e con passo di guardiano controllerò
che si ferni o che avanzi più lento;
ci sarò e non ci sarò, ti parlerò
con ogni fragile accento
e sarò traccia sulla neve, neve sarò,
mi dirai di sì o mi dirai di no.
Sul manoscritto l'inchiostro sarò
e mi avrai nero su bianco,
saranno gli occhi o i tarocchi, però
saprò quello che ancora non so;
mi dirai di sì o mi dirai di no,
mi dirai di sì o mi dirai di no.
Sarai sola nel tuo sole
o solo sarò,
mi dirai di sì o mi dirai di no,
mi dirai di sì o mi dirai di no.
De Leerling Tovenaar
Met mijn vulkaanadem zal ik
de kou uit deze kamer verdrijven
en met de vlucht van een pijl zal ik
het bleke maanlicht doordringen;
ik zal er zijn en niet zijn,
ik ga door
met mijn onzichtbare dans,
zonder sporen op de zachte sneeuw zal ik zijn,
je zegt ja of je zegt nee.
De stilte zal de stem zijn die ik heb,
en handen die lang genoeg zijn,
het zal wachten en begrijpen zijn, maar
ik zal weten wat ik nog niet weet.
Met mijn potloodhart zal ik
de fouten van de tijd corrigeren
een met de stap van een bewaker zal ik controleren
of het stil blijft of langzaam verder gaat;
ik zal er zijn en niet zijn, ik zal met je praten
met elke kwetsbare klank
en ik zal een spoor in de sneeuw zijn, ik zal sneeuw zijn,
je zegt ja of je zegt nee.
Op het manuscript zal ik de inkt zijn
en je hebt me zwart op wit,
het zullen de ogen of de tarot zijn, maar
ik zal weten wat ik nog niet weet;
je zegt ja of je zegt nee,
je zegt ja of je zegt nee.
Zal je alleen zijn in je zon
of zal ik alleen zijn,
je zegt ja of je zegt nee,
je zegt ja of je zegt nee.