La Luna
Un giorno all'improviso
la luna si stancò
di guardare il mondo di lassù
prese una cometa,
il volto si velò
e fino in fondo al cielo camminò
che sorpresa fù
che la bianca distesa
non fosse neve.
Eran solo sassi
e i piedi si ferì,
piangendo di nascosto lei fuggì.
Affrontare il mondo a piedi nudi non si può
e dall'alto a spiarlo lei restò.
E sorpresa non è piú
che la bianca distesa
non sia neve.
De Maan
Op een dag, zomaar ineens
raakte de maan moe
van het kijken naar de wereld van daarboven.
Ze nam een komeet,
haar gezicht werd bedekt
en liep tot diep in de lucht.
Wat een verrassing was het
dat de witte vlakte
geen sneeuw was.
Het waren alleen stenen
en ze verwondde haar voeten,
terwijl ze stiekem huilend vluchtte.
De wereld op blote voeten onder ogen zien, dat kan niet,
en van bovenaf bleef ze het bespieden.
En het is geen verrassing meer
dat de witte vlakte
geen sneeuw is.