395px

De pornograaf

Georges Brassens

Le pornographe

Autrefois, quand j'étais marmot
J'avais la phobie des gros mots
Et si j'pensais merde tout bas
Je ne le disais pas

Mais, aujourd'hui que mon gagne-pain
C'est d'parler comme un turlupin
Je n'pense plus merde, pardi
Mais je le dis

J'suis l'pornographe
Du phonographe
Le polisson
De la chanson
Afin d'amuser la gal'rie
Je crache des gauloiseries
Des pleines bouches de mots crus
Tout à fait incongrus

Maos, en m'retrouvant seul sous mon toit
Dans ma psyché j'me montre au doigt
Et m'crie: Va t'faire, homme incorrec'
Voir par les Grecs

Tous les sam'dis j'vais à confess'
M'accuser d'avoir parlé d'fess's
Et j'promets ferme au marabout
De les mettre tabou

Mais, craignant, si je n'en parle plus
D'finir à l'Armée du Salut
Je r'mets bientôt sur le tapis
Les fesses impies

Ma femme est, soit dit en passant
D'un naturel concupiscent
Qui l'incite à se coucher nue
Sous le premier venu

Mais, m'est-il permis, soyons sincèr's
D'en parler au café-concert
Sans dire qu'elle a, suraigu
Le feu au cul?

J'aurais sans doute du bonheur
Et peut-être la Croix d'Honneur
A chanter avec décorum
L'amour qui mène à Rom'

Maos, mon ang' m'a dit: Turlututu
Chanter l'amour t'est défendu
S'il n'éclôt pas sur le destin
D'une putain

Et quand j'entonne, guilleret
A un patron de cabaret
Une adorable bucolique
Il est mélancolique

Et me dit, la voix noyée de pleurs
S'il vous plaît de chanter les fleurs
Qu'ell's poussent au moins rue Blondel
Dans un bordel

Chaque soir avant le dîner
A mon balcon mettant le nez
Je contemple les bonnes gens
Dans le soleil couchant

Maos, n'me d'mandez pas d'chanter ça, si
Vous redoutez d'entendre ici
Que j'aime à voir, de mon balcon
Passer les cons

Les bonnes âmes d'ici bas
Comptent ferme qu'à mon trépas
Satan va venir embrocher
Ce mort mal embouché

Mais, veuille le grand manitou
Pour qui le mot n'est rien du tout
Admettre en sa Jérusalem
A l'heure blême
Le pornographe
Du phonographe
Le polisson
De la chanson

De pornograaf

Vroeger, toen ik nog een jochie was
Had ik een fobie voor scheldwoorden
En als ik stilletjes dacht aan stront
Zei ik het niet hardop

Maar nu mijn broodwinning
Is om te praten als een clown
Denk ik niet meer aan stront, natuurlijk
Maar ik zeg het

Ik ben de pornograaf
Van de phonograaf
De schoft
Van het lied
Om de menigte te vermaken
Spuw ik wat ongepaste dingen
Met volle mond van grove woorden
Helemaal ongepast

Maar als ik alleen ben onder mijn dak
Wijs ik naar mezelf in mijn geest
En schreeuw: Ga je verrekken, onfatsoenlijke man
Kijk maar naar de Grieken

Elke zaterdag ga ik naar de biecht
Om mezelf te beschuldigen van het praten over billen
En ik beloof de marabout
Om ze taboe te maken

Maar, bang dat als ik er niet meer over praat
Ik eindig bij het Leger des Heils
Breng ik snel weer op tafel
De onheilige billen

Mijn vrouw is, terzijde gezegd
Van een vleselijk natuur
Die haar aanzet om naakt te liggen
Onder de eerste de beste

Maar, mag ik het zeggen, laten we eerlijk zijn
Om erover te praten in het café-concert
Zonder te zeggen dat ze, met hoge stem
Vuur in haar kont heeft?

Ik zou ongetwijfeld geluk hebben
En misschien het Kruis van Eer
Als ik met decorum zou zingen
Over de liefde die naar Rome leidt

Maar, mijn engel zei: Turlututu
Liefde zingen is je verboden
Als het niet bloeit op het lot
Van een hoer

En als ik vrolijk begin
Voor een eigenaar van een cabaret
Een schattige bucolische
Is hij melancholisch

En zegt met een stem vol tranen
Alsjeblieft, zing over de bloemen
Die tenminste groeien in de Blondelstraat
In een bordeel

Elke avond voor het diner
Steek ik mijn neus uit op mijn balkon
En kijk naar de goede mensen
In de ondergang van de zon

Maar, vraag me niet om dat te zingen, als
Je vreest hier te horen
Dat ik het leuk vind om, vanaf mijn balkon
De idioten te zien

De goede zielen hier beneden
Rekenen erop dat bij mijn dood
Satan zal komen om te spietsen
Deze slecht gebekte dode

Maar, moge de grote manitou
Voor wie het woord niets is
Toestaan in zijn Jeruzalem
Op het bleke uur
De pornograaf
Van de phonograaf
De schoft
Van het lied

Escrita por: Georges Brassens