395px

De Terugkeer naar Huis

Brock Ansiolitiko

De Vuelta a Casa

I'm too old for this
Been around this broken town for way too long
Left my home for this
Starry eyed, it's no surprise things went wrong

Por la ansiedad sufro desrealización
Me cuesta asimilar que es real y que es ficción
Me encantaría volar lejos de la depresión
Pero vuelvo a recordar que tengo vértigo al avión

Siempre quise que la música pagara mis facturas
Y cuando conseguí hacerlo salió cara esta locura
Por mucho que llene el banco
Sé que nada vale el precio de mirar con miedo cada folio en blanco

Busco personas que se escapen de las típicas
Porque las buenas son menos por estadística
Mis letras llegan por su trayectoria y física
No hice canciones nuevas, hice pruebas de balística

Puedes hablarme claro y fuerte
Pero no me grites que amando se entiende la gente
Si te llego al alma, recuérdame siempre
Que si llego al trauma, la memoria miente

Yo no te vendo la moto
No es para niños rata, es para niños rotos
Claro que quiero hacerme la foto
Pero si me vieras dentro, se la pedirías a otro

Va por la gente que me siente y no se cansa
Porque mis letras definen lo que les pasa
Que mi vida sea una herida y que mi herida sea tu gasa
Abridme la puerta, papá ha vuelto a casa

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)
Papá ha vuelto a casa

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)
Abridme la puerta
Papá ha vuelto a casa

Quiero presentarte a dos amigas de retina
Esta es Nagasaki, la otra lágrima Hiroshima
Acostumbrado a que lo malo sea doctrina
Porque lo bueno siempre me dio mala espina

Y a veces pienso que mi vida es como un taxi
Que por más que suba gente todos tienen su parada
Despedirse del trayecto suena fácil
Lo jodido es seguir recto haciendo como si nada

Descubrí a Tupac en los labios de la mamá
Y en sus lágrimas a Puff Daddy con un arma
Todos mis conceptos parten de la misma rama
Da igual quién te odie, ama a quién te ama

Y algunos padres me exigen explicaciones
Como si yo fuera un mentor para sus hijos
Si este sistema funcionase en condiciones
No les haría cuestionarse lo que el sistema les dijo

Yo no tengo clase, soy mi propia escuela
Como un huérfano de una favela
Si dejara mi tristeza, todo iría como la seda
Pero, ¿cómo dejar algo que es todo lo que te queda?

El número uno aunque todo me supera
Infravalorado hasta el día en que me muera
No me importa que esta letra no sea la que tú esperas
No dije que gustaría, dije que sería sincera

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)
Papá ha vuelto a casa
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(I'm coming home)

De Terugkeer naar Huis

Ik ben te oud voor dit
Al te lang in deze kapotte stad rondgehangen
Verliet mijn huis voor dit
Sterrenogen, het is geen verrassing dat het misging

Door de angst lijd ik aan desrealiteit
Het is moeilijk te begrijpen wat echt is en wat fictie
Ik zou willen vliegen ver weg van de depressie
Maar ik herinner me weer dat ik bang ben voor het vliegtuig

Ik wilde altijd dat de muziek mijn rekeningen betaalde
En toen ik het deed, bleek deze gekte duur te zijn
Hoeveel ik ook de bank vul
Weet ik dat niets de prijs waard is om met angst naar elk leeg vel te kijken

Ik zoek mensen die ontsnappen aan de typetjes
Want de goede zijn er minder volgens de statistiek
Mijn teksten komen door hun traject en fysica
Ik maakte geen nieuwe nummers, ik deed balistische tests

Je kunt me duidelijk en hard aanspreken
Maar schreeuw niet, want met liefde begrijpt men elkaar
Als ik je ziel raak, herinner me dan altijd
Want als ik het trauma bereik, liegt het geheugen

Ik verkoop je geen onzin
Het is niet voor de wannabe's, het is voor de gebroken kinderen
Natuurlijk wil ik op de foto
Maar als je me van binnen zou zien, zou je het aan iemand anders vragen

Dit is voor de mensen die me voelen en niet moe zijn
Want mijn teksten definiëren wat hen overkomt
Dat mijn leven een wond is en dat mijn wond jouw gaas is
Open de deur voor me, papa is weer thuis

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)
Papa is weer thuis

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)
Open de deur voor me
Papa is weer thuis

Ik wil je voorstellen aan twee vriendinnen van de retina
Dit is Nagasaki, de andere traan is Hiroshima
Gewend dat het slechte de doctrine is
Want het goede gaf me altijd een slecht gevoel

En soms denk ik dat mijn leven als een taxi is
Want hoe meer mensen instappen, iedereen heeft zijn halte
Afscheid nemen van de rit klinkt makkelijk
Het moeilijke is recht door te gaan en te doen alsof er niets aan de hand is

Ik ontdekte Tupac op de lippen van mama
En in haar tranen Puff Daddy met een wapen
Al mijn concepten komen van dezelfde tak
Het maakt niet uit wie je haat, hou van wie je houdt

En sommige ouders eisen uitleg van me
Alsof ik een mentor voor hun kinderen ben
Als dit systeem goed zou functioneren
Zou het hen niet doen twijfelen aan wat het systeem hen vertelde

Ik heb geen klasse, ik ben mijn eigen school
Als een wees uit een favela
Als ik mijn verdriet zou laten gaan, zou alles als zijde gaan
Maar hoe laat je iets los dat alles is wat je hebt?

De nummer één, ook al overtreft alles me
Ondergewaardeerd tot de dag dat ik sterf
Het maakt me niet uit dat deze tekst niet is wat jij verwacht
Ik zei niet dat het leuk zou zijn, ik zei dat het oprecht zou zijn

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)
Papa is weer thuis
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)

(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh)
(Ik kom thuis)

Escrita por: Brock ansiolitiko