Naila
Y yo que me la lleve al río
Creyendo que era soltera
Pero tenía marido
La luz del entenimiento
Me hace ser mas precavido
Sus muslos se me escapaban
Como peces sorprendidos
La mitad llenos de lumbre
La mitad llenos de frío
Y aquella noche corrí
El mejor de los caminos
Con tan potranca fina
Sin riendas y sin estribos
Y no quiero decir por hombre
Cosas que ella me dijo
Porque teniendo marido
Me dijo que era soltera
Cuando la llevaba al río
Era una noche de luna
Naila lloraba ante mi
Ella me dijo con ternura
Que me amaba con locura
Yo le pregunté por qué lloraba
Y ella me contestó así
Ya mis caricias no son buenas
Ya no soy Naila para ti
Ya me entregué con otro hombre
Ya no soy Naila para ti
Naila, dí por qué me abandonas
Tonta, si bien sabes que te quiero
Vuelve a mí
Ya no busques otros senderos
Te perdono porque sin tu amor
Se me parte el corazón
Me lo contaron ayer
Las lenguas de doble filo
Que te casaste hace un mes
Y me quedé tan tranquilo
Otro cualquiera en mi caso
Se hubiese puesto a llorar
Yo cruzándome de brazos, dije
Que me daba igual
Nada de pegarme un tiro
Ni acosarte a maldiciones
Ni apedrear con mis suspiros
Las rejas de tus balcones
Que te has casado, buena suerte
Vive 100 años contenta
Y que a la hora de tu muerte
Dios ni te lo tome a cuenta
Que si al pie de los altares
Mi nombre se te olvido
Por la gloria de mi madre
Que no te guardo rencor
Mas como tu novio es rico
Te vendo esta profecia
Allá por la madrugada
Soñarás que fuiste mía
Y recordarás la tarde
Que mi boca te besó
Y despertarás llorando
Y te llamarás cobarde!
Cobarde! Como te lo digo yo
Porque aquél que no fué
Ni tu novio, ni tu marido
Ni tu amante, fue el que mas te ha querido
Y con eso mi amor, con eso, tengo bastante
Y no le pido yo al cielo
Que te mande mas castigo
Que estés durmiendo con otro
Y estés soñando conmigo
Naila
En ik die haar naar de rivier nam
Gelovend dat ze vrijgezel was
Maar ze had een man
Het licht van het inzicht
Maakt me voorzichtiger
Haar dijen ontsnapten me
Als verraste vissen
De helft vol vlammen
De helft vol kou
En die nacht rende ik
De beste van de paden
Met zo'n fijne merrie
Zonder teugels en zonder stijgbeugels
En ik wil niet zeggen als man
Dingen die zij me vertelde
Want met een man
Zei ze dat ze vrijgezel was
Toen ik haar naar de rivier bracht
Het was een nacht van de maan
Naila huilde voor me
Ze zei met tederheid
Dat ze me gek liefhad
Ik vroeg haar waarom ze huilde
En ze antwoordde zo
Mijn strelingen zijn niet meer goed
Ik ben niet meer Naila voor jou
Ik heb me aan een andere man gegeven
Ik ben niet meer Naila voor jou
Naila, zeg waarom je me verlaat
Dom, als je goed weet dat ik van je hou
Kom terug naar mij
Zoek geen andere paden meer
Ik vergeef je omdat zonder jouw liefde
Mijn hart breekt
Ze vertelden het me gisteren
De roddels met dubbele tong
Dat je een maand geleden getrouwd bent
En ik bleef zo rustig
Iemand anders in mijn geval
Zou zijn gaan huilen
Ik met mijn armen over elkaar, zei
Dat het me niets kon schelen
Geen zelfmoord
Of je vervloeken
Of met mijn zuchten
De hekken van je balkons bekogelen
Dat je getrouwd bent, veel geluk
Leef 100 jaar gelukkig
En dat op het moment van je dood
God het je niet kwalijk neemt
Want als je aan het altaar
Mijn naam vergeten bent
Bij de glorie van mijn moeder
Bewaar ik geen wrok
Maar omdat je vriend rijk is
Verkoop ik je deze profetie
Daar in de vroege ochtend
Zul je dromen dat je van mij was
En je zult de middag herinneren
Dat mijn mond je kuste
En je zult huilend wakker worden
En jezelf een lafaard noemen!
Lafaard! Zoals ik het je zeg
Want degene die niet was
Je vriend, noch je man
Noch je minnaar, was degene die het meest van je hield
En daarmee, mijn liefde, heb ik genoeg
En ik vraag de hemel niet
Om je meer straf te geven
Dat je met een ander slaapt
En met mij droomt