Weaver of Fate
Clear as the sky
On a midwinter's night
And deep as the stormy sea
I hear a whisper inside
A hunger devouring me
I beseech you, my heart, to be free
Farther away
Than the night from the day
I reach for your true embrace
Shadow of mine
Memories fail through the veil of my mind
Here at the end of our time
Sure as the Sun will rise
Over blood red skies
I will be on my way
Come the break of day
Dark as the night will be
So my heart, are we
Sorrow will reave my soul
This, my heart, I know
A thread has been spun
By an unyielding hand
The Norns have laid down my path
Just like the seed has to grow
The withering leaf must let go
To be buried beneath the snow
Sure as the Sun will rise
Over blood red skies
I will be on my way
Come the break of day
Shrouded in doubt
As I leave for the shore
Though cold and unkind
The horizon calls
Way, way, wayward waves
I will follow you home
And vanish into the unknown
Sure as the Sun will rise
Over blood red skies
I will be on my way
Come the break of day
Dark as the night will be
So my heart, are we
Sorrow will reave my soul
This, my heart, I know
Weaver of fate
To your will I must fold
Oh, wisdom of old
I beseech you, my heart to set free
Wever van het Lot
Helder als de lucht
Op een midwinteravond
En diep als de stormachtige zee
Hoor ik een fluistering van binnen
Een honger die me verslindt
Ik smeek je, mijn hart, om vrij te zijn
Verder weg
Dan de nacht van de dag
Reik ik naar jouw ware omhelzing
Schaduw van mij
Herinneringen vervagen door de sluier van mijn geest
Hier aan het einde van onze tijd
Zeker als de zon zal opkomen
Over bloedrode luchten
Zal ik op mijn weg zijn
Bij het aanbreken van de dag
Donker als de nacht zal zijn
Zo zijn mijn hart, wij
Verdriet zal mijn ziel verscheuren
Dit, mijn hart, weet ik
Een draad is gesponnen
Door een onverzettelijke hand
De Norns hebben mijn pad gelegd
Net zoals het zaad moet groeien
Moet het verwelkte blad loslaten
Om begraven te worden onder de sneeuw
Zeker als de zon zal opkomen
Over bloedrode luchten
Zal ik op mijn weg zijn
Bij het aanbreken van de dag
Omhuld in twijfel
Als ik naar de kust vertrek
Hoewel koud en onvriendelijk
Roep de horizon
Weg, weg, dolende golven
Zal ik je naar huis volgen
En verdwijnen in het onbekende
Zeker als de zon zal opkomen
Over bloedrode luchten
Zal ik op mijn weg zijn
Bij het aanbreken van de dag
Donker als de nacht zal zijn
Zo zijn mijn hart, wij
Verdriet zal mijn ziel verscheuren
Dit, mijn hart, weet ik
Wever van het lot
Aan jouw wil moet ik buigen
Oh, wijsheid van weleer
Ik smeek je, mijn hart vrij te laten.