Marckwisenkhalt
Trèttabegal tragt no
An èbane dat di unsterbant sorneert
Vrost earde
Dat ist Marckwisen
Jaaganten indar kalavèrna
Zèchlen von tröom
Jaaganten indar Marckwisen
Khsélln mèar vrei
Ungafroant ist diizar earde
Unnoch söona
Ungafroant ist bear ist làichte
Un nèt taastat
Ais un blut
Hèrta koikalan
Ein kojanatta
Dorkhimt kloobe un blut
Hòolig Marckwisen
Hòolig Marckwisen
I forbèere
Ais, khalt, légan dehiin
Zoichte, I zoifte indar snea
Och innont màin heartz rükhant
I dorjungar un I dorlentig
Nòrdenbint morgen mich bohüutan
Marckwisenkhalt, söone indar geglanstran draun’ais
Söonan loichtan die sternan indar snea
Laache ist och dar vorst dat steét in Marckwisen
Marckwisenkhalt
Trèttabegal no lleva
En ébano que la inmortalidad adorna
Tierra helada
Eso es Marckwisen
Cazadores de la noche en calaveras
Susurros de sueños
Cazadores de Marckwisen
Cantando más fuerte
Insondable es esta tierra
Aún hermosa
Insondable es lo que es ligero
Y no se toca
Como en sangre
Corazón que late
Una canción
Cabeza llena de sangre
Santo Marckwisen
Santo Marckwisen
Me preparo
Como frío, yaciendo aquí
Busco, busco en la nieve
Dentro de mi corazón oscuro
Respiro y me pierdo
El norte me llama por la mañana
Marckwisenkhalt, belleza entre las sombras
Brillan las estrellas en la nieve
La risa también está en la helada que yace en Marckwisen