Fugitivos
Oh, oh-oh-oh-oh
Oh-oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh
Tanto que decir con las miradas
Sonrisas de mejillas sonrojadas
Palabras sin sentido conectadas
Dibujan flores en un pentagrama
No escuches nada de lo que te canto
Mis secretos hablan cuando callo
Qué poco me conviene estar enamorado
Sabiendo que jamás habrá empezado
Tal vez no sea el momento de tenerte
Tal vez mi suerte sea solo soñarte
Conformarme con caricias de tus manos
Que ya empiezan a quebrarme
¿A quién voy a culpar si no es al tiempo?
Que nos puso en un momento diferente a cada parte
Y de otro serán tus labios, así como mis miedos
De otros brazos
De otros brazos
Guardo en mis retinas tus pupilas
Intentando olvidar pero sin prisa
Amantes sin permiso y fugitivos
A su suerte abandonados sin destino
Culpables de una culpa compartida
Verdades que se ahogan en mentiras
Caminos paralelos de una herida
Se agolpan en mi cama vacía
Tal vez no sea el momento de tenerte
Tal vez mi suerte sea solo soñarte
Conformarme con migajas de tus besos
Que ya empiezan a quemarme
¿A quién voy a culpar si no es al tiempo?
Que nos puso en un momento diferente a cada parte
Y de otro serán tus labios, así como mis miedos
De otros brazos
De otros brazos
Hoy me despido y pido perdón
Por haber sido el más absurdo de tus delirios, oh
De tus delirios
Oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh-oh
Vluchtelingen
Oh, oh-oh-oh-oh
Oh-oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh
Zoveel te zeggen met blikken
Glimlachen met blozende wangen
Woordeloze zinnen verbonden
Teken bloemen op een notenbalk
Luister niet naar wat ik zing
Mijn geheimen spreken als ik zwijg
Het is niet goed voor me om verliefd te zijn
Wetende dat het nooit begonnen is
Misschien is het niet het moment om jou te hebben
Misschien is mijn geluk alleen maar jou te dromen
Te moeten tevreden zijn met de strelingen van je handen
Die me al beginnen te breken
Wie ga ik de schuld geven als het niet de tijd is?
Die ons in een ander moment plaatste, elk op zijn eigen plek
En jouw lippen zullen van een ander zijn, net als mijn angsten
Van andere armen
Van andere armen
Ik bewaar je pupillen in mijn ogen
Proberend te vergeten, maar zonder haast
Liefhebbers zonder toestemming en vluchtelingen
Aan hun lot overgelaten zonder bestemming
Schuldig aan een gedeelde schuld
Waarheden die verdrinken in leugens
Parallelle wegen van een wond
Verzamelen zich op mijn lege bed
Misschien is het niet het moment om jou te hebben
Misschien is mijn geluk alleen maar jou te dromen
Te moeten tevreden zijn met kruimels van je kussen
Die me al beginnen te branden
Wie ga ik de schuld geven als het niet de tijd is?
Die ons in een ander moment plaatste, elk op zijn eigen plek
En jouw lippen zullen van een ander zijn, net als mijn angsten
Van andere armen
Van andere armen
Vandaag neem ik afscheid en vraag om vergeving
Voor het zijn van de meest absurde van jouw waanbeelden, oh
Van jouw waanbeelden
Oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh-oh