La Mantilla
Tengo entre mis manos la mantilla
O la misma que cubría su cabeza
Cuando solo hay en silencio a la capilla
Llegabas a cumplir con tu promesa
Tengo entre mis manos la mantilla
Ah, aquella que mi madre te dejará
Con la cual frente al altar y de rodillas
Rogaba porque nunca te olvidará
Voy buscado y ahora nunca suelo
Y avilés pelo amor de gente
El por eso estoy teniendo al cielo
Que me mueva con tu amor no despierte
Tengo entre mis manos la mantilla
La amiga que acompaña mi tristeza
Y con ella voy secando mis mejillas
Mientras mi alma sola y triste reja
Voy buscado y ahora nunca suelo
Y avilés pelo amor de gente
El por eso estoy teniendo al cielo
Que me mueva con tu amor no despierte
Tengo entre mis manos la mantilla
La amiga que acompaña mi tristeza
Y con ella voy secando mis mejillas
Mientras mi alma sola y triste reja
De Mantilla
Ik heb de mantilla in mijn handen
Of dezelfde die haar hoofd bedekte
Wanneer er alleen stilte in de kapel is
Kwam je om je belofte na te komen
Ik heb de mantilla in mijn handen
Ah, die mijn moeder je zal geven
Waarmee ik voor het altaar op mijn knieën
Bad dat ze je nooit zou vergeten
Ik zoek en nu kom ik nooit meer
En ik voel de liefde van de mensen
Daarom kijk ik naar de hemel
Dat je me met je liefde niet wekt
Ik heb de mantilla in mijn handen
De vriendin die mijn verdriet vergezelt
En daarmee droog ik mijn wangen
Terwijl mijn ziel alleen en treurig is
Ik zoek en nu kom ik nooit meer
En ik voel de liefde van de mensen
Daarom kijk ik naar de hemel
Dat je me met je liefde niet wekt
Ik heb de mantilla in mijn handen
De vriendin die mijn verdriet vergezelt
En daarmee droog ik mijn wangen
Terwijl mijn ziel alleen en treurig is
Escrita por: Farias Cabanillas