Nalgas
Mira que elaboro las ideas
Oprimo mis neuronas, pero le parecen feas
Diserto de versos de Alberti o de Pablo
La muy condenada no entiende lo que hablo
Y yo soy presa del machismo ancestral
Maldigo diez veces a quien la parió
E increpo al sistema educacional
Será que la idiotez también la manda Dios
A veces de forma proporcional
A cuanta curva guarde el armazón
Mira que teorizo sobre el gusto
Mi boca enciclopédica, mis ojos a su busto
Recuerdo a mi abuela y su sabia retreta
Hay cosas que halan más que cuatro carretas
Yo la veo como parte hacia el montón
Me pierdo en el espacio sideral
Me asalta por la espalda una razón
Será la historia siempre gira en espiral
Si tiembla cual tambor de cimarrón
Si suenas cual violín de mayoral
Son tus nalgas dos joyas del baile
Lírica del tacto poemas escritos por natura en braille
Desbordan espacios, paralizan tiempos
Todo un evento
Nalgas como el Kilimanjaro
El frío en la distancia que aleja un infinito de dulzura de mis manos
Desbordan espacios, paralizan tiempos
Todo un evento
Ella pasa y todos se hacen los simpáticos
Desde los más vulgares hasta excelsos catedráticos
Se va contoneando sabiéndose encima
De un par de corazas para su autoestima
Y yo bien firme como pose militar
Le rindo honores a su criollez
Me enorgullezco de la dignidad
Será que lo bello pasa por la apreciación
Disfrute su momento de esbeltez
Y póngale cabeza al interior
Billen
Kijk, ik werk de ideeën uit
Ik druk op mijn neuronen, maar ze lijken lelijk
Ik dissert over verzen van Alberti of Pablo
Die verdomde snol begrijpt niet wat ik zeg
En ik ben een slachtoffer van het oeroude machismo
Ik vervloek tien keer degene die haar heeft gebaard
En ik daag het onderwijssysteem uit
Zou het kunnen dat domheid ook van God komt?
Soms in verhouding
Tot hoeveel krommingen het lichaam verbergt
Kijk, ik theoriseer over smaak
Mijn encyclopedische mond, mijn ogen op haar boezem
Ik herinner me mijn oma en haar wijze lessen
Er zijn dingen die meer trekken dan vier karren
Ik zie haar als een deel van de massa
Ik verdwijn in de ruimte van het heelal
Een reden overvalt me van achteren
Zou de geschiedenis altijd in spiralen draaien?
Als het trilt als een tamboer van een vrijheidsstrijder
Als je klinkt als een viool van een meester
Jouw billen zijn twee juwelen van de dans
Lyriek van de aanraking, gedichten geschreven door de natuur in braille
Ze overspoelen ruimtes, bevriezen de tijd
Een waar evenement
Billen als de Kilimanjaro
De kou in de verte die een oneindigheid van zoetheid van mijn handen wegneemt
Ze overspoelen ruimtes, bevriezen de tijd
Een waar evenement
Zij loopt voorbij en iedereen doet alsof ze leuk zijn
Van de meest vulgaire tot de meest vooraanstaande academici
Ze beweegt zich met een zelfverzekerde sway
Met een paar pantserplaten voor haar zelfvertrouwen
En ik sta stevig als een militaire pose
Ik breng haar eer aan voor haar afkomst
Ik ben trots op de waardigheid
Zou het kunnen dat schoonheid afhangt van waardering?
Geniet van haar moment van slankheid
En geef er wat verstand aan binnenin.