Quién Es
Muros y tijeras se podrían casar
Sables y fronteras vendrían al festín
Siempre en el borde del bien y el mal
Separar, dividir...
Duda, déjame en el borde de la cordura
La verdad, siempre apura
Hago bien sin mirar a quien
Pero no bastan ternuras
Libro de niñez...heme aquí otra vez
Heme aquí otra vez.
Abre la muralla
Que se está globalizando
Y se apaga el "donde"
Y se enciende el "cuando"
Abre que traigo tormentas...
Abre la muralla
Si me aceptas como soy
Con mi duda razonable
Con mi trozo de ilusión
Abre esos portones
Cargo con mis días
No se si nos mueven
Las contradicciones o las utopías
O las utopías.
Tun, tun, quién es
Vengo a preguntar
Tun, tun quién es
Soy materia
Que tal si soy opio de pueblo igual
Aquí traigo una ensarta de cabezas
Son almas que olvidaron que la vida
Es un asalto a la belleza.
Tun, tun, quién es
Soy televisión
Tun, tun, quién es
Vengo a debatir
Conjugando el verbo, educar y divertir
Sin miedo a que el rebaño no me atienda
De nada servirá si voy al aire
Pero muda, sorda, o ciega.
Tun, tun...soy violencia
Tun, tun...travestismo
Si soy de pobres me visten terrorismo
Si soy de ricos, actos de defensa
Hipócrita razón para idearios
Que no están para paciencias.
Abre la muralla
Que se está globalizando
Y se apaga el "donde"
Y se enciende el "cuando"
Abre que traigo tormentas...
Abre la muralla
Si me aceptas como soy
Con mi duda razonable
Con mi trozo de ilusión
Abre esos portones
Cargo con mis días
No se si nos mueven
Las contradicciones o las utopías
O las utopías.
Tun, tun, soy la convicción
Tun, tun, traigo espasmos
Por más que intento en la olimpiada del deber
Hay árbitros premiando al entusiasmo
Gritar valoran mas que ir combatiendo
Aprendiendo, preguntando.
Tun, tun, soy emigración
Tun, tun, escudándome de exilio
La patria se ha vuelto nostalgia de ocasión
Las cuentas la razón del equilibrio
Pagando en obediencia mi confort y si hay dolor
Les mando mi silencio a domicilio.
Tun, tun, soy iniciativa
Vengo pensativa
La envidia me exhorta a mirar abajo
Cuando fui diseñada a mirar arriba
Enfermo de cáncer si hay consumismo
Y muriendo de frío al igualitarismo.
Y se apaga el "donde"
Y se enciende el "cuando"
Abre que traigo tormentas...
Abre la muralla
Si me aceptas como soy
Con mi duda razonable
Con mi trozo de ilusión
Abre esos portones
Cargo con mis días
No se si nos mueven
Las contradicciones o las utopías
O las utopías.
Wie Is Het
Muren en scharen zouden kunnen trouwen
Zwaarden en grenzen zouden komen feesten
Altijd op de rand van goed en kwaad
Scheiden, verdelen...
Twijfel, laat me op de rand van de rede
De waarheid, die jaagt altijd
Ik doe goed zonder te kijken naar wie
Maar zoete woorden zijn niet genoeg
Boek van de kindertijd... hier ben ik weer
Hier ben ik weer.
Open de muur
Die aan het globaliseren is
En het "waar" dooft uit
En het "wanneer" gaat aan
Open, want ik breng stormen...
Open de muur
Als je me accepteert zoals ik ben
Met mijn redelijke twijfel
Met mijn stukje hoop
Open die poorten
Ik draag mijn dagen
Ik weet niet of we worden bewogen
Door de tegenstrijdigheden of de utopieën
Of de utopieën.
Tok, tok, wie is daar
Ik kom vragen
Tok, tok, wie is daar
Ik ben materie
Wat als ik net als het volk opium ben
Hier breng ik een rij hoofden mee
Het zijn zielen die vergeten zijn dat het leven
Een overval op schoonheid is.
Tok, tok, wie is daar
Ik ben televisie
Tok, tok, wie is daar
Ik kom debatteren
Het werkwoord vervoegen, onderwijzen en vermaken
Zonder bang te zijn dat de kudde me niet hoort
Het heeft geen zin als ik in de lucht ben
Maar doof, blind of stil.
Tok, tok... ik ben geweld
Tok, tok... travestie
Als ik van de armen ben, noemen ze het terrorisme
Als ik van de rijken ben, verdediging
Hypocriete reden voor ideologieën
Die niet zijn voor geduld.
Open de muur
Die aan het globaliseren is
En het "waar" dooft uit
En het "wanneer" gaat aan
Open, want ik breng stormen...
Open de muur
Als je me accepteert zoals ik ben
Met mijn redelijke twijfel
Met mijn stukje hoop
Open die poorten
Ik draag mijn dagen
Ik weet niet of we worden bewogen
Door de tegenstrijdigheden of de utopieën
Of de utopieën.
Tok, tok, ik ben de overtuiging
Tok, tok, ik breng spasmen
Hoe hard ik ook probeer in de olympiade van plicht
Er zijn scheidsrechters die enthousiasme belonen
Schreeuwen waarderen meer dan vechten
Leren, vragen.
Tok, tok, ik ben emigratie
Tok, tok, me verschuilend voor ballingschap
Het vaderland is een nostalgie van het moment
De rekeningen zijn de reden van evenwicht
Betaal in gehoorzaamheid mijn comfort en als er pijn is
Stuur ik mijn stilte naar huis.
Tok, tok, ik ben initiatief
Ik kom nadenkend
De jaloezie spoort me aan om naar beneden te kijken
Toen ik ontworpen was om omhoog te kijken
Ziek van kanker als er consumptie is
En stervend van de kou door gelijkheid.
En het "waar" dooft uit
En het "wanneer" gaat aan
Open, want ik breng stormen...
Open de muur
Als je me accepteert zoals ik ben
Met mijn redelijke twijfel
Met mijn stukje hoop
Open die poorten
Ik draag mijn dagen
Ik weet niet of we worden bewogen
Door de tegenstrijdigheden of de utopieën
Of de utopieën.