A La Muerte
Hay un instante
En que los rayos se resbalan desde el cielo
Que la desdicha sale a hacer sus tropelías
En que la suerte viene a pregonar el miedo
En que las tumbas cantaran su lotería
Y zambullirnos al fatal: No somos nada
Con los pulmones repletos de somos todo
La eternidad es el precipicio del ahora
Ahora es tu todo
Y aun comprendiendo
La necesaria convivencia biodiversa
Al animal irracional más respetable
A los puristas ortodoxos de la lengua
Que siempre el verso va a sonarles deleznable
A los que cuelgan herraduras tras la puerta
Grito sereno que la muerte es una yegua
La muerte es una yegua
Blanca, cerrera
Que no le importa la grandeza de caballos
Porque ella escoge quien la monta y quien la preña
Sin la promesa de estallido en otros años
Sin garantía genética de estrellas
Hoy se me ocurre que el latir de corazones
Son negativos movimientos de cabeza
Contradiciendo a los suicidas desde dentro
Pero son niños jugando a los escondites
Y usan la sangre con tal de ser descubiertos
Ahora comprendo
El vuelo hermoso de las aves de rapiña
Jamás emigran, si al final somos su presa
Saborear lo que ha quedado de importante
Y me pregunto, van a riesgo de tormento
¿Que dimensión tendrán los ojos de causantes
Cuando se haga realidad su testamento?
Palabrerías
Pa-la-bre-rías
Porque en verdad, su voluntad serà ir riendo
Acompañado de los miembros más brillantes
Del cielo grande que es el último recuerdo
El último recuerdo
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Aan de Dood
Er is een moment
Waarin de stralen van de lucht glijden
Waarin het ongeluk zijn streken komt uithalen
Waarin het geluk de angst komt verkondigen
Waarin de graven hun loterij gaan zingen
En ons onderdompelen in het fatale: We zijn niets
Met de longen vol van we zijn alles
De eeuwigheid is de afgrond van nu
Nu is jouw alles
En zelfs begrijpend
De noodzakelijke biodiversiteit
Voor het meest respectabele irrationele dier
Voor de orthodoxe puristen van de taal
Die altijd het vers als verachtelijk zullen horen
Voor degenen die hoefijzers achter de deur hangen
Kalm geschreeuw dat de dood een merrie is
De dood is een merrie
Wit, snel
Die zich niets aantrekt van de grootheid van paarden
Want zij kiest wie haar berijdt en wie haar bevrucht
Zonder de belofte van een explosie in andere jaren
Zonder genetische garantie van sterren
Vandaag bedenk ik dat het kloppen van harten
Negatieve bewegingen van het hoofd zijn
Die de zelfmoordenaars van binnen tegenspreken
Maar het zijn kinderen die verstoppertje spelen
En gebruiken het bloed om ontdekt te worden
Nu begrijp ik
De prachtige vlucht van roofvogels
Emigreert nooit, als we uiteindelijk hun prooi zijn
Proeven wat belangrijk is gebleven
En ik vraag me af, met het risico van kwelling
Welke dimensie zullen de ogen van de veroorzakers hebben
Wanneer hun testament werkelijkheid wordt?
Praatjes
Praat-jes
Want in waarheid, hun wil zal zijn om te lachen
Vergezeld door de meest schitterende leden
Van de grote lucht die de laatste herinnering is
De laatste herinnering
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Eli, eli
¿Lema sabactani?
Eli, eli
Escrita por: Israel Rojas