Ser de Sol
Nunca dudé de ti sino de mi luz para alcanzarte
Y me vestí de sol, salí a buscarte
Me estás haciendo amanecer
Sobre mis propias oscuridades
Sobre el cansancio del corazón
Sobre mis viejas tempestades
Desnudo mi temor
Te dio la llave de mi alma
Llegaste con sabor de mar en calma
Tus olas rompiendo en mi ilusión
Desarreglando las soledades
Y una espuma blanca quedó en cada
Huella que me dejaste
Y ahora resulta amor
Que para ti solo atardecía
La luna de tu noche
No era yo quien la tenía
Y ahora qué hago con tanta luz
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
Desnudo mi temor
Te dio la llave de mi alma
Llegaste con sabor de mar en calma
Tus olas rompiendo en mi ilusión
Desarreglando las soledades
Y una espuma blanca quedó en cada
Huella que me dejaste
Y ahora resulta amor
Que para ti solo atardecía
La luna de tu noche
No era yo quien la tenía
Y ahora que hago con tanta luz
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
Y ahora resulta amor
Que para ti solo atardecía
Y yo amaneciendo amor...
La luna de tu noche
No era yo quien la tenía
No la tenía... No...
Y ahora que hago con tanta luz
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
No me acostumbro a ser de sol
Recuperándome de tu traición
Zon zijn
Ik twijfelde nooit aan jou, maar aan mijn licht om je te bereiken
En ik kleedde me in zon, ging je zoeken
Je laat me de ochtend zien
Over mijn eigen duisternissen
Over de vermoeidheid van mijn hart
Over mijn oude stormen
Ik ontdoe me van mijn angst
Je kreeg de sleutel van mijn ziel
Je kwam met de smaak van een kalme zee
Jouw golven breken in mijn illusie
Ze verstoren de eenzaamheid
En er bleef een witte schuimkraag achter in elke
Afdruk die je me achterliet
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik ontdoe me van mijn angst
Je kreeg de sleutel van mijn ziel
Je kwam met de smaak van een kalme zee
Jouw golven breken in mijn illusie
Ze verstoren de eenzaamheid
En er bleef een witte schuimkraag achter in elke
Afdruk die je me achterliet
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
En ik die de ochtend zie, lief...
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
Ik had haar niet... Nee...
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad