Jóven Fígaro
Me llaman Camilo y el gusto es tuyo
Mi mundo es una guantera vacía
Quiero tocar tus fosas marianas
Y llevarte a una playa en Herzegovina
Tu cuerpo y el mío es efecto ganzfeld
Y las placas tectónicas no te escuchan
Los lunes me llaman Andrés caicedo
Los viernes me dicen viejo patiño
Viajemos a Marte en clase turista
Que vos sos Pucca yo soy tu Garu
Tengamos un hijo que sea nihilista
Y me miras me conviertes en ozaru
Follemos de fondo las bodas de
Fígaro, Fígaro, Fígaro, Fígaro
Que mi alma es negra y la vida racista
Y vos sos el vacío, yo soy el guaro
Santificado sea leviatán
Renací de la etapa de feudalismo
Tira mis cenizas en un volcán
Te espero con Buda en el microcosmo
Beso con dulzura la sal de tus lágrimas
Hoy somos poemas, mañana seguro seremos dos animas
Que ganas de vos, ¿pero qué gano yo?
Que ganas de vos, ¿pero qué gano yo?
Que ganas de vos, ¿pero qué gano yo?
Jonge Fígaro
Ze noemen me Camilo en de eer is aan jou
Mijn wereld is een lege handschoen
Ik wil je mariana's aanraken
En je meenemen naar een strand in Herzegovina
Jouw lichaam en het mijne is een ganzfeld-effect
En de tectonische platen horen je niet
Op maandag noemen ze me Andrés Caicedo
Op vrijdag noemen ze me oude patiño
Laten we naar Mars reizen in toeristenklasse
Want jij bent Pucca en ik ben jouw Garu
Laten we een kind krijgen dat nihilistisch is
En als je naar me kijkt, maak je me tot ozaru
Laten we de bruiloft van
Fígaro, Fígaro, Fígaro, Fígaro
Want mijn ziel is zwart en het leven is racistisch
En jij bent de leegte, ik ben de guaro
Heilig zij Leviathan
Ik herrees uit de tijd van feodalisme
Strooi mijn as in een vulkaan
Ik wacht op je met Boeddha in het microkosmos
Ik kus zachtjes het zout van je tranen
Vandaag zijn we gedichten, morgen zijn we zeker twee zielen
Wat verlang ik naar jou, maar wat heb ik eraan?
Wat verlang ik naar jou, maar wat heb ik eraan?
Wat verlang ik naar jou, maar wat heb ik eraan?