Nostalgias
Quiero emborrachar mi corazón
Para borrar un loco amor
Que más que amor es un sufrir
Y aquí vengo para eso
A borrar antiguos besos
En los besos de otras bocas
Si tu amor fue flor de un día
¿A qué causa es siempre mía
Esta cruel preocupación?
Quiero por los dos mi copa alzar
Para poder así brindar
Por los fracasos del amor
Nostalgias de escuchar su risa loca
Y sentir junto a mi boca
Como fuego tu respiración
Angustia
De sentirme abandonada
Y pensar que otra a tu lado
Pronto… Pronto te hablará de amor
¡Hermana!
Yo no quiero rebajarme
Ni pedirte, ni rogarte
No decirte que no puedo más vivir
Desde mi triste soledad veré caer
Las rosas muertas de mi juventud
Gime, bandoneón, tu tango gris
Tal vez a ti te hiera igual
Algún amor sentimental
Llora mi alma de fantoche
Sola y triste en esta noche
Noche negra y sin estrellas
Si las copas traen consuelo
Aquí estoy con mi desvelo
Para ahogarlas de una vez
Quiero emborrachar mi corazón
Para poder así brindar
Por los fracasos del ayer
Nostalgias de escuchar su risa loca
Y sentir junto a mi boca
Como fuego tu respiración
Angustia
De sentirme abandonada
Y pensar que otra a tu lado
Pronto… Pronto te hablará de amor
¡Hermana!
Yo no quiero rebajarme
Ni pedirle, ni rogarle
No decirle que no puedo más vivir
Desde mi triste soledad veré caer
Las rosas muertas de mi juventud
Nostalgieën
Ik wil mijn hart bedwelmen
Om een gekke liefde te vergeten
Die meer dan liefde lijden is
En hier kom ik voor dat
Om oude kussen te wissen
In de kussen van andere monden
Als jouw liefde een bloem van één dag was
Waarom is deze wrede bezorgdheid
Altijd de mijne?
Ik wil mijn glas heffen voor ons twee
Om zo te kunnen toosten
Op de mislukkingen van de liefde
Nostalgieën van het horen van je gekke lach
En voelen naast mijn mond
Hoe jouw adem als vuur is
Angst
Om me verlaten te voelen
En te denken dat een ander naast jou
Snel... Snel zal je van liefde vertellen
Zuster!
Ik wil me niet verlagen
Of je vragen, of je smeken
Niet zeggen dat ik niet meer kan leven
Vanuit mijn treurige eenzaamheid zal ik zien vallen
De dode rozen van mijn jeugd
Klaag, bandoneon, je grijze tango
Misschien doet het jou ook pijn
Een of andere sentimentele liefde
Huilt mijn ziel van een schim
Alleen en treurig deze nacht
Zwarte nacht zonder sterren
Als de glazen troost brengen
Hier ben ik met mijn onrust
Om ze in één keer te verdrinken
Ik wil mijn hart bedwelmen
Om zo te kunnen toosten
Op de mislukkingen van gisteren
Nostalgieën van het horen van je gekke lach
En voelen naast mijn mond
Hoe jouw adem als vuur is
Angst
Om me verlaten te voelen
En te denken dat een ander naast jou
Snel... Snel zal je van liefde vertellen
Zuster!
Ik wil me niet verlagen
Of je vragen, of je smeken
Niet zeggen dat ik niet meer kan leven
Vanuit mijn treurige eenzaamheid zal ik zien vallen
De dode rozen van mijn jeugd