Cómo Era
Se fue tras una última noche fugaz
Y un amanecer absurdo pero elegante
Aquella tarde de luz, sus besos hicieron diana
Justo aquí en mi corazón dormido y errante
Recuerdo de otro amanecer
Lindo y estúpido
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Qué es lo que ha pasado
Hoy yo me pregunto cómo era
Yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Ya no tengo ni un recuerdo de lo que he sido
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Esos bombillos de bar que fingiendo
Ser luna de abril, iluminas mi penar
Mi penar triste y hermoso ilumina también
El camino lento hacia una nueva luna
Que ando yo superviviente de un amor casi imposible
Arrepentida de otro amor casi impecable
De nuevo al frente de este amor casi imposible
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Y ahora me pregunto qué debo hacer conmigo
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Yo ya no tengo ni un recuerdo de lo que he sido
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Pa´ que nadie pregunte, quisiera yo saber
Yo ya no recuerdo cómo era
Yo he besa´o tu boca y me he perdió
Que yo he besa´o tu boca y me he perdido
Cómo era, yo ya no recuerdo cómo era
Hoe Het Was
Ze ging weg na een laatste vluchtige nacht
En een absurde maar elegante ochtend
Die namiddag vol licht, je kussen troffen doel
Juist hier in mijn slapende en dwalende hart
Herinnering aan een andere dageraad
Mooie en domme
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Wat is er gebeurd?
Vandaag vraag ik me af hoe het was
Ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Ik heb geen herinnering meer aan wie ik was
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Die bar lampen die doen alsof
De maan van april te zijn, verlichten mijn verdriet
Mijn verdriet, treurig en mooi, verlicht ook
De langzame weg naar een nieuwe maan
Ik loop als een overlevende van een bijna onmogelijk liefde
Bedenkend over een bijna perfecte liefde
Weer voor dit bijna onmogelijke liefdesverhaal
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
En nu vraag ik me af wat ik met mezelf moet doen
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Ik heb geen herinnering meer aan wie ik was
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Zodat niemand vraagt, zou ik het willen weten
Ik herinner me al niet meer hoe het was
Ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Want ik heb je lippen gekust en ben mezelf verloren
Hoe het was, ik herinner me al niet meer hoe het was.