Oro Santo
En la penumbra de esta noche divina y prieta
Sobre la tundra que puebla mi alma siempre despierta
Se oye un lamento como preludio de las horas muertas
Horas que pasan con la agonía de una muerte lenta
Vuelve el silencio a vestirme de oro mi santo
Vuelve el recuerdo de mis abuelas a endulzar mi espera
Vuelven los discos que me enseñaron a adorar la música
Volvió mi padre después de 20 años, ay si tú volvieras
Si tú volvieras, te vestiría de oro mi santo
Callaría las cosas para que pudieras oír mi canto, desesperado
Si tú volvieras, te vestiria de oro mi santo
Que se calle todo para tú puedas oír mi canto, desesperado
En la penumbra de esta noche de brillante dulce de luz oscura
Se oye la voz de mi recuerdo solo caminando lento
Se oye el recuerdo de quien quisiera morir en el intento
Ay cómo quisiera, ay cómo quisiera quererte menos
Ay como quisiera quererte menos y más oscura quisiera quererte lento
No más penurias a la hora de amarte, no más tormento
Y si se hicieran realidad todos mis locos sueños
Yo dejaría de soñarte tanto y adorarte lento
Si tú volvieras, te vestiría de oro mi santo
Callaría las cosas para que pudieras oír mi canto, desesperado
Si tú volvieras, te vestiría de oro mi canto
Callaría las cosas para que pudieras oirme tanto, desesperando
Heilige Goud
In de schemering van deze goddelijke, donkere nacht
Over de toendra die mijn ziel altijd wakker houdt
Hoort men een klaagzang als een voorbode van de dode uren
Uren die verstrijken met de agonies van een langzame dood
Komt de stilte terug om me te kleden in goud, mijn heilige
Komt de herinnering van mijn grootmoeders om mijn wachten te verzachten
Komen de platen terug die me leerden de muziek te aanbidden
Mijn vader kwam terug na 20 jaar, oh als jij ook maar terugkwam
Als jij terugkwam, zou ik je kleden in goud, mijn heilige
Ik zou de dingen stilhouden zodat je mijn wanhopige zang kon horen
Als jij terugkwam, zou ik je kleden in goud, mijn heilige
Laat alles zwijgen zodat je mijn wanhopige zang kunt horen
In de schemering van deze nacht, zo helder, zoet van donkere licht
Hoort men de stem van mijn herinnering, alleen langzaam wandelend
Hoort men de herinnering van wie zou willen sterven in de poging
Oh, hoe zou ik willen, oh, hoe zou ik willen je minder te willen
Oh, hoe zou ik willen je minder te willen en meer duister zou ik je langzaam willen
Geen meer ellende bij het liefhebben van jou, geen meer kwelling
En als al mijn gekke dromen werkelijkheid zouden worden
Zou ik stoppen met je zo vaak te dromen en je langzaam te aanbidden
Als jij terugkwam, zou ik je kleden in goud, mijn heilige
Ik zou de dingen stilhouden zodat je mijn wanhopige zang kon horen
Als jij terugkwam, zou ik je kleden in goud, mijn zang
Ik zou de dingen stilhouden zodat je me zoveel kon horen, wanhopig.