Siglo XX cambalache
Que el mundo fue y sera una porqueria ya lo se,
en el quinientos seis y en el dos mil tambien,
que siempre ha habido chorros, maquiavelos y estafaus,
contentos y amargaus, varones y doblez.
Pero que el siglo veinte es un despliegue de maldad,
insolente ya no hay quien lo niegue,
vivimos rebolcaos en un merengue,
y en un mismo lodo todos manosiaus.
Si hoy resulta que es lo mismo ser derecho que traidor,
ignorante, sabio, chorro, pretencioso, estafador,
todo es igual, nada es mejor, lo mismo un burro que un gran profesor,
no hay aplausos ni escalafon, los inmorales nos han igualau.
Si uno vive en la impostura y otro roba en su ambicion,
da lo mismo que seas cura, colchonero, rey de bastos, caradura o polizon.
Que falta de respeto que atropello a la razon,
cualquiera es un señor, cualquiera es un boton,
mezclaus Toscanini, va Scarface y Napoleon,
Don Bosco y la Mignon, Carnera y San Martin.
Igual que en la vidriera irespetuosa de los cambalaches,
se ha mazclau la vida, y herida por un sable sin remache,
ves llorar la biblia junto al calefon.
Siglo veinte cambalache problematico y febril,
el que no llora no mama y el que afana es un gil,
dale no mas, dale que va,
que halla en el horno nos vamos a encontrar.
No pienses mas sentate a un lado,
que a nadie importa si naciste honrau,
da lo mismo en que labura, noche y dia como un buy,
el que vive de las minas, el que mata el que cura
o esta fuera de la ley.
Twintigste eeuw rommel
Dat de wereld een rotzooi was en zal zijn, dat weet ik,
In vijftienhonderd zes en in tweeduizend ook,
Dat er altijd dieven, sluwe types en oplichters zijn,
Blije en verdrietige mensen, mannen en schijnheiligheid.
Maar dat de twintigste eeuw een uitspatting van kwaad is,
Onbeschaamd, dat kan niemand ontkennen,
We leven verstrikt in een rommel,
En in dezelfde modder zijn we allemaal vies.
Als het vandaag de dag hetzelfde is om eerlijk of verraderlijk te zijn,
Onwetend, wijs, dief, opschepper, oplichter,
Alles is gelijk, niets is beter, hetzelfde een ezel als een grote professor,
Geen applaus of rangorde, de immorelen hebben ons gelijkgemaakt.
Als de een leeft in schijn en de ander steelt uit ambitie,
Het maakt niet uit of je priester bent, matrasverkoper, koning van de kaarten, schoft of stiekemerd.
Wat een gebrek aan respect, wat een schending van de rede,
Iedereen is een heer, iedereen is een knoeier,
Gemengd Toscanini, daar gaat Scarface en Napoleon,
Don Bosco en de Mignon, Carnera en San Martin.
Net als in de onbeschaamde etalage van de rommel,
Is het leven vermengd, en verwond door een zwaard zonder heft,
Zie je de bijbel huilen naast de boiler.
Twintigste eeuw problematische en koortsachtige rommel,
Wie niet huilt, krijgt niet, en wie steelt is een sukkel,
Kom op, ga door, het gaat door,
Wat er in de oven is, zullen we elkaar ontmoeten.
Denk niet meer na, ga aan de kant zitten,
Het maakt niemand uit of je eerlijk geboren bent,
Het maakt niet uit waar je werkt, dag en nacht als een beest,
Degene die leeft van de mijnen, degene die doodt, degene die geneest,
Of buiten de wet staat.