Devran Dönüyor
Duvarlar yıkıldı,
Kapı aralandı,
Işık üzerimize geldi,
Bizi aydınlattı,
Balıklar azalırken.
Sabahtan akşama dek
Çalışıp yorulurken,
Nereden geldiğini bilip,
Ne olacağını bilemezken,
Sular azalırken...
Oysa bizim oralarda,
Savaşa hayır diyenler var,
Ne güzel.
Onları yargılayanlar var.
Bana farketmez,
Müslüman, Hristiyan, Budist,
Bana faketmez,
Türk, Japon, Kürt,
Ozon delinirken.
Oysa bizim oralarda,
Yazılan yasalar, yasaklar...
Kendi dilinde
Şarkı söylememeliydi ozan.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
El ciclo continúa
Los muros se derrumban,
La puerta se abre,
La luz nos alcanza,
Nos ilumina,
Mientras los peces disminuyen.
Desde la mañana hasta la noche,
Tocando y cansándonos,
Sin saber de dónde viene,
Sin saber qué pasará,
Mientras el agua disminuye...
Pero por estos lados,
Hay quienes dicen no a la guerra,
Qué hermoso.
Hay quienes los juzgan.
A mí no me importa,
Musulmán, Cristiano, Budista,
A mí no me importa,
Turco, Japonés, Kurdo,
Mientras se perfora la capa de ozono.
Pero por estos lados,
Las leyes escritas, las prohibiciones...
En su propio idioma,
El poeta no debería cantar.
El tiempo pasa, el ciclo continúa.
El tiempo pasa, el ciclo continúa.
El tiempo pasa, el ciclo continúa.
El tiempo pasa, el ciclo continúa.