Rabelado Di Tchada Alem
Mi é rabeladu, N ka é malkriadu
Mi é fidju duns gentis nóbri la di Somada
N nanse la fóra, N kria mimadu
Na meiu duns gentis balenti la di Somada
Mi é rabeladu, N ka é malkriadu
Mi é fidju duns gentis nóbri la di Somada
N nanse la fóra, N kria mimadu
Na meiu duns gentis balenti la di Santxiagu
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Ta lenbra-m kes gentis na ténpu di fómi
Korájen duns ómi, koitadus di minís
Flajeladu di béntu, flajeladu di ténpu
Kes ki lebadu maradu, sen nómi, sen distinu
Ta lenbra-m kes gentis na ténpu di fómi
Korájen duns ómi, koitadus di mininus
Flajeladu di béntu, flajeladu di ténpu
Kes ki lebadu maradu, sen nómi, sen distinu
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
N kre obi nha son tokadu na nha ton
N kre konxe nha stória kontadu pa nhas gentis
Sima raís é di txon, nos raís é polon
Nos é fidju bensuadu, irói di nos liberdadi
N kre obi nha son tokadu na nha ton
N kre konxe nha stória kontadu pa nhas gentis
Sima raís é di txon, nos raís é polon
Nos é fidju bensuadu, erói di nos liberdadi
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Txada Lén Lén
Ai! Dja da-m sodade di nhas genti, nhas amigus
Di nha kutélu, di nha madrinha
Ténpu ki ta bai ka ta ben más
Lamento de Tchada Alem
Yo soy un lamento, no soy un malcriado
Soy hijo de gente noble aquí de Somada
No me quedo afuera, me creo a mí mismo
En medio de gente valiente aquí de Somada
Yo soy un lamento, no soy un malcriado
Soy hijo de gente noble aquí de Somada
No me quedo afuera, me creo a mí mismo
En medio de gente valiente aquí de Santxiagu
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Me acuerdo de esa gente en tiempos de hambre
Coraje de hombres, sufrimientos de niños
Lamentando el viento, lamentando el tiempo
Los que se fueron al mar, sin nombre, sin destino
Me acuerdo de esa gente en tiempos de hambre
Coraje de hombres, sufrimientos de niños
Lamentando el viento, lamentando el tiempo
Los que se fueron al mar, sin nombre, sin destino
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
No quiero olvidar mi sueño tocado en mi tono
Quiero conocer mi historia contada para mi gente
Como la raíz es de tronco, nuestra raíz es de polvo
Somos hijos bendecidos, héroes de nuestra libertad
No quiero olvidar mi sueño tocado en mi tono
Quiero conocer mi historia contada para mi gente
Como la raíz es de tronco, nuestra raíz es de polvo
Somos hijos bendecidos, héroes de nuestra libertad
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
Tchada Lén Lén
¡Ay! Ya me da nostalgia de mi gente, mis amigos
De mi cuchillo, de mi madrina
El tiempo que se va no vuelve más