395px

Madrigal

Cabocla (novela)

Madrigal

Quando a luz do sol invade o céu
Ilumina a pele de mulher
E o topo da montanha de cristal
Acendendo a terra até o luar
Água nasce corre, vai serpenteando
Por entre a mata verde, saciando a sede

Essa beleza e muita paz, cabocla
O que preciso só você é que me traz
Pura beleza e muita paz
É o que eu quero e aqui contigo eu vou ficar

Contigo eu vou ficar

Bem aqui me canta uma canção
Dando a vida a graça natural
Nuvens cor de rosa enfeitam o luar
Da moça com sorriso sem igual
Como vou dizer
Que um raio de luar não brilha mais do que a luz que
Vem do seu olhar

Essa beleza e muita paz, cabocla
O que preciso só você é que me traz
Pura beleza e muita paz
É o que eu quero e aqui contigo eu vou ficar

Essa beleza e muita paz, cabocla
O que preciso só você é que me traz
Pura beleza e muita paz
É o que eu quero e aqui contigo eu vou ficar

Madrigal

Wanneer het zonlicht de lucht binnenvalt
Verlicht het de huid van een vrouw
En de top van de kristallen berg
Verlicht de aarde tot aan het maanlicht
Water stroomt, kronkelt verder
Tussen het groene woud, lest de dorst

Deze schoonheid en veel vrede, meisje
Wat ik nodig heb, alleen jij brengt het me
Pure schoonheid en veel vrede
Dat is wat ik wil en hier bij jou blijf ik

Bij jou blijf ik

Hier zingt een lied voor me
Geeft leven aan de natuurlijke gratie
Roze wolken versieren het maanlicht
Van het meisje met een glimlach als geen ander
Hoe zal ik zeggen
Dat een straal van het maanlicht niet meer straalt dan het licht dat
Uit jouw ogen komt

Deze schoonheid en veel vrede, meisje
Wat ik nodig heb, alleen jij brengt het me
Pure schoonheid en veel vrede
Dat is wat ik wil en hier bij jou blijf ik

Deze schoonheid en veel vrede, meisje
Wat ik nodig heb, alleen jij brengt het me
Pure schoonheid en veel vrede
Dat is wat ik wil en hier bij jou blijf ik

Escrita por: