La Rosita
En un jardín del camino, una rosa me encontré
Por su aroma tan divino, yo de ella me enamore
A la vera del camino, toda el alma le entregue
Era todo mi cariño, era todo mi querer
Y loco por su cariño y el amor, de esa mujer
Les juro que como un niño, lloraba por su querer
A su casita del campo, una tarde me acerque,
Porque yo la amaba tanto, pero ya no la encontré
Desde entonces vivo triste, y me mata ese dolor,
Que haré yo con esta pena, que haré yo sin ese amor
No he perdido la esperanza, de que un día yo la veré
Pero ya nadie la ha visto, ni saben a donde fue.
De Roos
In een tuin langs de weg, vond ik een roos
Door haar geur zo goddelijk, werd ik verliefd op haar
Aan de rand van de weg, gaf ik mijn ziel aan haar
Ze was al mijn liefde, ze was al mijn verlangen
En gek van haar genegenheid en de liefde, van die vrouw
Ik zweer je, als een kind, huilde ik om haar liefde
Naar haar huisje op het platteland, ging ik op een middag toe,
Omdat ik zoveel van haar hield, maar ik vond haar niet meer
Sindsdien leef ik treurig, en die pijn maakt me kapot,
Wat moet ik met deze smart, wat moet ik zonder die liefde?
Ik heb de hoop niet verloren, dat ik haar ooit weer zie
Maar niemand heeft haar meer gezien, en weet niet waar ze is.