Asa Branca
Quando olhei a terra ardendo
Qua fogueira de São João
Eu preguntei a Deus do céu, uai
Por que tamanha judiação
Que braseiro, que fornaia
Nem um pé de prantação
Por farta d'água perdi meu gado
Moreu de sede meu alazão
Inté mesmo a asa branca
Bateu asas do sertão
"Intonce" eu disse a deus Rosinha
Guarda contigo meu coração
Hoje longe muitas léguas
Numa triste solidão
Espero a chuva cair de novo
Para eu voltar pro meu sertão
Quando o verde dos teus oio
Se espalhar na prantação
Eu te asseguro não chore não, viu
Que eu voltarei, viu
Meu coração
Witte Vleugel
Toen ik de brandende aarde zag
Bij het vuur van Sint-Jan
Vroeg ik aan God in de lucht, hé
Waarom zo'n grote ellende?
Wat een hitte, wat een droogte
Geen enkel gewas te zien
Door gebrek aan water verloor ik mijn vee
Mijn schimmel stierf van de dorst
Zelfs de witte vleugel
Vloog weg uit het binnenland
"Dus" zei ik tegen God Rosinha
Bewaar mijn hart bij jou
Vandaag ver weg, vele mijlen
In een treurige eenzaamheid
Hoop ik dat de regen weer valt
Zodat ik terug kan naar mijn binnenland
Wanneer het groen van jouw ogen
Zich verspreidt over de gewassen
Zeg ik je, huil niet, hoor
Want ik kom terug, hoor
Mijn hart.