Ela e Eu
Há flores de cores concentradas
Ondas queimam rochas com seu sal
Vibrações do Sol no pó da estrada
Muita coisa, quase nada
Cataclismas, carnaval
Há muitos planetas habitados
E o vazio da imensidão do céu
Bem e mal e boca e mel
E essa voz que Deus me deu
Mas nada é igual a ela e eu
Lágrimas encharcam minha cara
Vivo a força rara desta dor
Clara como a luz do Sol que tudo anima
Como a própria perfeição da rima para amor
Outro homem poderá banhar-se
Na luz que com essa mulher cresceu
Muito momento que nasce
Muito tempo que morreu
Mas nada é igual a ela e eu
Zij en Ik
Er zijn bloemen in felle kleuren
Golven branden rotsen met hun zout
Vibraties van de Zon op het stof van de weg
Veel dingen, bijna niets
Natuurrampen, carnaval
Er zijn veel bewoonde planeten
En de leegte van de uitgestrektheid van de lucht
Goed en kwaad en mond en honing
En die stem die God me gaf
Maar niets is gelijk aan zij en ik
Tranen drenken mijn gezicht
Ik leef de zeldzame kracht van deze pijn
Helder als het licht van de Zon dat alles opvrolijkt
Als de perfecte rijm voor liefde
Een andere man kan zich baden
In het licht dat met deze vrouw is gegroeid
Veel momenten die geboren worden
Veel tijd die is gestorven
Maar niets is gelijk aan zij en ik