Trem Das Cores
A franja da encosta cor de laranja, capim rosa-chá
O mel desses olhos luz, mel de cor ímpar
O ouro ainda não bem verde da serra, a prata do trem
A Lua e a estrela, anel de turquesa
Os átomos todos dançam, madruga, reluz neblina
Crianças cor de romã entram no vagão
O oliva da nuvem chumbo ficando pra trás da manhã
E a seda azul do papel que envolve a maçã
As casas tão verde e rosa que vão passando ao nos ver passar
Os dois lados da janela
E aquela, num tom de azul quase inexistente, azul que não há
Azul que é pura memória de algum lugar
Teu cabelo preto, explícito objeto, castanhos lábios
Ou, pra ser exato, lábios cor de açaí
E aqui, trem das cores, sábios projetos: Tocar na Central
E o céu de um azul-celeste, celestial
Trein van Kleuren
De rand van de helling, oranje van kleur, rozen-gras
De honing van deze ogen, licht, honing van unieke kleur
Het goud dat nog niet goed groen is van de berg, het zilver van de trein
De Maan en de ster, ring van turkoois
Alle atomen dansen, ochtendgloren, glinsterende nevel
Kinderen in granaatappel-kleur stappen in de wagon
De olijfgroene wolk die achterblijft bij de ochtend
En de blauwe zijde van het papier dat de appel omhult
De huizen zo groen en roze die voorbijgaan als wij passeren
Aan beide kanten van het raam
En die, in een bijna onbestaande blauwtint, blauw dat er niet is
Blauw dat pure herinnering is van een bepaalde plek
Jouw zwarte haar, expliciet object, kastanjebruine lippen
Of, om precies te zijn, lippen in açaï-kleur
En hier, trein van kleuren, wijze plannen: Aankomen in het Centraal
En de lucht van een hemelsblauw, hemels.