Cinco letras
Si pienso en cinco cosas, solo pienso en cinco letras: Son tu nombre.
Me gusta no tener que preguntarte, sé que un beso me responde.
Qué fácil me pones la vida.
Tu tiempo a sido todo, a mi aguantarme tantas cosas, perdonarme.
Y algunas otras, no fijarte, o no mirar por no enterarte.
Aunque a veces los reproches te los calles.
Y otras veces, por mi bien entierres los detalles
Quisiera siempre así poder amarte no cansarme de quererte.
Quisiera no tener que recordarte porque pueda aquí tenerte.
Aunque a veces no me queda más remedio que sentarme en la escalera.
A esperarte aunque yo sepa que sentándome no llegas.
Si pienso en cinco vidas, solo pienso en cinco letras: Son mis vidas.
Me duelen esas noches tan dañinas antes de una despedida.
No creo en los destinos, solo creo en esto, tuyo y mío.
Me gusta despertarme y abrazarte. No tener que imaginarte.
Me asusta acostarme y no rozarte, o que tu pelo me falte.
Porque sabes que me gusta acariciarlo mientras duermes y enredarlo entre mi mano.
Quisiera siempre así poder amarte no cansarme de quererte
Quisiera no tener que recordarte porque pueda aquí tenerte
Aunque a veces no me queda más remedio que sentarme en la escalera
A esperarte aunque yo sepa que sentándome no llegas
Quisiera siempre así poder amarte no cansarme de quererte
Quisiera no tener que recordarte porque pueda aquí tenerte
Quisiera...
Quisiera...
Quisiera siempre así poder amarte no cansarme de quererte
Quisiera no tener que recordarte porque pueda aquí tenerte
Quisiera...
Quisiera...
Quisiera siempre así poder amarte no cansarme de quererte
Quisiera no tener que recordarte porque pueda aquí tenerte
Vijf letters
Als ik aan vijf dingen denk, denk ik alleen aan vijf letters: Dat is jouw naam.
Ik vind het fijn dat ik je niet hoef te vragen, ik weet dat een kus me antwoord geeft.
Je maakt het leven zo makkelijk voor me.
Jouw tijd is alles geweest, dat ik zoveel dingen heb moeten doorstaan, me vergeven.
En sommige andere dingen, niet opmerken, of niet kijken om het niet te weten.
Ook al houd je soms de verwijten voor je.
En andere keren, voor mijn bestwil, begraaf je de details.
Ik zou altijd zo van je willen houden, niet moe worden van je te willen.
Ik zou niet hoeven te herinneren aan je, omdat ik je hier kan hebben.
Ook al heb ik soms geen andere keuze dan op de trap te gaan zitten.
Te wachten op je, ook al weet ik dat je niet komt als ik zit.
Als ik aan vijf levens denk, denk ik alleen aan vijf letters: Dat zijn mijn levens.
Die pijnlijke nachten doen me zo'n zeer voor een afscheid.
Ik geloof niet in bestemmingen, ik geloof alleen in dit, van jou en mij.
Ik vind het fijn om wakker te worden en je te omarmen. Niet hoeven te fantaseren over je.
Het maakt me bang om te gaan liggen en je niet te voelen, of dat je haar ontbreekt.
Want je weet dat ik het fijn vind om het te strelen terwijl je slaapt en het tussen mijn hand te verstrengelen.
Ik zou altijd zo van je willen houden, niet moe worden van je te willen.
Ik zou niet hoeven te herinneren aan je, omdat ik je hier kan hebben.
Ook al heb ik soms geen andere keuze dan op de trap te gaan zitten.
Te wachten op je, ook al weet ik dat je niet komt als ik zit.
Ik zou altijd zo van je willen houden, niet moe worden van je te willen.
Ik zou niet hoeven te herinneren aan je, omdat ik je hier kan hebben.
Ik zou willen...
Ik zou willen...
Ik zou altijd zo van je willen houden, niet moe worden van je te willen.
Ik zou niet hoeven te herinneren aan je, omdat ik je hier kan hebben.
Ik zou willen...
Ik zou willen...
Ik zou altijd zo van je willen houden, niet moe worden van je te willen.
Ik zou niet hoeven te herinneren aan je, omdat ik je hier kan hebben.