Alfonso Loma
Alfonso loma, así se llama
Aquel paraje, javy'a ha
Entre los verdes campo que existe
El conocido ykua porã hay una laguna que nos alegra, lleva
Por nombre tapiracua, los pajarillos de mil
Colores allí se encuentra de todos hay
En el cercado de la enramada se ve quejando che sy a sy
Diciendo triste a su compañera nde causaitente che aiko asy
Y las paloma todas unidas, emprendem vuelo al oscurecer
Juntas avanzan y allí descansan triste querido del taperé
El chiricote que alegra el alma
Acompañado del cogoré siempre orgulloso y altanero también
Se siente yacaveré en alto monte se ve volando pájaro raro surucú'á
Diciendo triste a su compañera na cherejana tasē taha
Las piririta también se quejan y triste dejanal mbocaya
Y yo lamento mi sufrimiento con la esperanza que pierdo ya en esos bosques tan florecientes se ve de lejos tajy poty la azucena
Y flor de caña lo más rico che yvoty
El tero-tero que alerta estaba en las orillas del ypuku guardando el nido con
Grande celo de los alcones y el tuyuyu en las orillas de los esteros canta a voces ypaka'a llamando fuerte a su compañera eju ko'ape tachetopa
Las cariñosas palabras dulces la he'ieteva che karai
Y su mejilla color de rosa linda alfonsena kuñatãi
Ya me despido desconsolado che ya ahama che vida mi
Adiós paloma encantadora nere'éteva guavirami
Alfonso Loma
Alfonso Loma, zo heet het
Die plek, javy'a ha
Tussen de groene velden die er zijn
De bekende ykua porã, daar is een vijver die ons blij maakt, draagt
De naam tapiracua, de vogeltjes van duizend
Kleuren zijn daar te vinden, van alles is er
In het hek van de takken zie je ze klagen, che sy a sy
Zeggend treurig tegen haar maatje, nde causaitente che aiko asy
En de duiven allemaal samen, nemen hun vlucht bij het donker worden
Samen vliegen ze verder en daar rusten ze, treurig geliefde van het taperé
De chiricote die de ziel verheugt
Vergezeld van de cogoré, altijd trots en hooghartig ook
Voelt zich yacaveré in de hoge bergen, zie je een zeldzame vogel surucú'á
Zeggend treurig tegen haar maatje, na cherejana tasē taha
De piririta's klagen ook en treurig laten ze mbocaya achter
En ik betreur mijn lijden met de hoop die ik al verlies, in die bloeiende bossen zie je van ver tajy poty de lelie
En de suikerrietbloem, het lekkerste che yvoty
De tero-tero die waakzaam was aan de oevers van de ypuku, het nest beschermend met
Grote zorg voor de haviken en de tuyuyu aan de oevers van de kanalen zingt luid, ypaka'a roept sterk naar haar maatje, eju ko'ape tachetopa
De liefdevolle zoete woorden, la he'ieteva che karai
En haar wang, rozenkleurig, mooie alfonsena kuñatãi
Nu neem ik afscheid, ontroostbaar, che ya ahama che vida mi
Vaarwel, betoverende duif, nere'éteva guavirami