Milano
Ci sono giorni che io vorrei dormire
Ed altri, invece, in cui io vorrei tornare
Ma non ci riesco più
Se stasera ci sei tu possiamo cucinare
Ci sono giorni che io vorrei buttare
Ed altri, invece, in cui mi va di disegnare
Ma non ci riesco più
Se dopo passi tu che poi mi porti a bere
E scusa io non voglio fare male
E scusa io lo so che tu stai bene
Ma Milano è un ospedale
E io stasera torno giù e ritorno a respirare
Ci sono giorni che io vorrei morire
Ed altri, invece, in cui non ci rimango male
Ma non ci riesco più
Se dopo passi tu possiamo immaginare
E scusa io non voglio fare male
E scusa si che lo so che tu stai bene
Ma Milano è una corsia di un ospedale
E io stasera torno giù e ritorno a respirare
Ci sono giorni che io vorrei imparare
Ed altri, invece, in cui io non so più contare
Ma non ci riesco più
Non ci riesco più
Ma non ci riesco più
Io non ci riesco più
Milaan
Er zijn dagen dat ik wil slapen
En andere, waarin ik terug wil keren
Maar ik kan het niet meer
Als jij er vanavond bent, kunnen we koken
Er zijn dagen dat ik wil weggooien
En andere, waarin ik wil tekenen
Maar ik kan het niet meer
Als jij straks langskomt, kunnen we wat drinken
En sorry, ik wil geen pijn doen
En sorry, ik weet dat het goed met je gaat
Maar Milaan is een ziekenhuis
En vanavond ga ik weer naar beneden en kan ik weer ademhalen
Er zijn dagen dat ik wil sterven
En andere, waarin ik er niet zo mee zit
Maar ik kan het niet meer
Als jij straks langskomt, kunnen we fantaseren
En sorry, ik wil geen pijn doen
En sorry, ja, ik weet dat het goed met je gaat
Maar Milaan is een gang van een ziekenhuis
En vanavond ga ik weer naar beneden en kan ik weer ademhalen
Er zijn dagen dat ik wil leren
En andere, waarin ik niet meer kan tellen
Maar ik kan het niet meer
Ik kan het niet meer
Maar ik kan het niet meer
Ik kan het niet meer.