No Digas Nada
No digas nada por favor
Que hablando el alma me destrozas
Quiero decirte tantas cosas
Quiero acordarme de tu olor
No digas nada por favor
No vaya a ser que me despierte
De un sueño en el que puedo verte
Y aún puedo hablarte de mi amor
No digas nada ten piedad
Solo te pido que mañana por la noche
Dormido me des la oportunidad
Llevas tres meses por la noche haciéndome lo mismo
Suena mi puerta y estás tú, mi espejismo
Por dentro grito, grito de la emoción
Por fuera me hago el fuerte como si no me temblara el corazón
Pregunto, ¿Qué te pasa? ¿Por qué lloras?
¿Por qué estás tan rara?
Y aunque tú no me hablas me conforma al ver tu cara
Quiero sentir tu mano y no puedo moverme
¿Qué me pasa?
Me siento tan raro al verte aquí en mi casa
Siempre quise tener la oportunidad
De poder hablarte una vez más
No te dije que te amaba
Y que aunque era tu amigo siempre sentí cosas
Mi corazón fue testigo
Siempre quise tener la oportunidad
De poder hablarte una vez más
Te desvaneces con el Sol no eres humana
Eres un sueño que me rompe el corazón en la mañana
No digas nada, por favor
Que hablando el alma me destrozas
Quiero decirte tantas cosas
Quiero acordarme de tu olor
No digas nada, por favor
No vaya a ser que me despierte
De un sueño en el que puedo verte
Y aún puedo hablarte de mi amor
No digas nada ten piedad
Solo te pido que mañana por la noche
Dormido me des la oportunidad
Te fuiste un viernes por la noche
Me quitaste todo
Te perdí en mis manos
Fue mi culpa y ahora sufro solo
No entiendo a la vida
La vida me prometió estar contigo
Y fue ella misma la que nunca va a dejarte estar conmigo
Por las noches en mis sueños puedo verte
Dormido vivo al fin un cuento de hadas
Que aunque falso es suficiente
No me importa cuanto duela despertarme
Igual me duele todo
Y cada segundo del día estás presente
Me acuerdo de todo, la noche perfecta
Y en mi carro te miré a los ojos
Sonreíste y por fin te cogí la mano
Llueve más de un millón de recuerdos juntos y me ciegan
Yo te amo amiga tanto que me quema
Ya no quiero despertarme
La vida sin ti ya no tiene sentido
Prefiero vivir de noche, sentir que tú no te has ido
Soñando voy a tenerte hasta que se acabe mi vida
Prefiero morir soñando que vivir con tú partida
No digas nada, por favor
Que hablando el alma me destrozas
Quiero decirte tantas cosas
Quiero acordarme de tu olor
No digas nada por favor
No vaya a ser que me despierte
De un sueño en el que puedo verte
Y aún puedo hablarte de mi amor
No digas nada ten piedad
Solo te pido que mañana por la noche
Dormido me des la oportunidad
Dormido me des la oportunidad
Zeg Niets
Zeg niets, alsjeblieft
Want als je praat, breek je mijn ziel
Ik wil je zoveel dingen vertellen
Ik wil me je geur herinneren
Zeg niets, alsjeblieft
Laten we hopen dat ik niet wakker word
Uit een droom waarin ik je kan zien
En ik je nog steeds over mijn liefde kan vertellen
Zeg niets, heb medelijden
Ik vraag je alleen om me morgenavond
De kans te geven terwijl ik slaap
Je doet dit al drie maanden 's nachts
Deurbel gaat en jij bent daar, mijn illusie
Van binnen schreeuw ik, schreeuw ik van blijdschap
Van buiten doe ik alsof ik sterk ben, alsof mijn hart niet trilt
Ik vraag, wat is er aan de hand? Waarom huil je?
Waarom ben je zo vreemd?
En hoewel je niet met me praat, geeft het me troost om je gezicht te zien
Ik wil je hand voelen, maar ik kan me niet bewegen
Wat is er met me aan de hand?
Ik voel me zo vreemd als ik je hier in mijn huis zie
Ik heb altijd de kans willen hebben
Om je nog één keer te kunnen spreken
Ik heb je niet verteld dat ik van je hield
En dat ik, hoewel ik je vriend was, altijd gevoelens had
Mijn hart was getuige
Ik heb altijd de kans willen hebben
Om je nog één keer te kunnen spreken
Je vervaagt met de zon, je bent niet menselijk
Je bent een droom die mijn hart in de ochtend breekt
Zeg niets, alsjeblieft
Want als je praat, breek je mijn ziel
Ik wil je zoveel dingen vertellen
Ik wil me je geur herinneren
Zeg niets, alsjeblieft
Laten we hopen dat ik niet wakker word
Uit een droom waarin ik je kan zien
En ik je nog steeds over mijn liefde kan vertellen
Zeg niets, heb medelijden
Ik vraag je alleen om me morgenavond
De kans te geven terwijl ik slaap
Je ging weg op een vrijdagavond
Je nam alles van me weg
Ik verloor je uit mijn handen
Het was mijn schuld en nu lijd ik alleen
Ik begrijp het leven niet
Het leven beloofde me bij jou te zijn
En het was het leven zelf dat me nooit bij jou laat zijn
's Nachts kan ik je in mijn dromen zien
In mijn slaap leef ik eindelijk een sprookje
Dat, hoewel het vals is, genoeg is
Het maakt me niet uit hoe pijnlijk het is om wakker te worden
Het doet me toch overal pijn
En elke seconde van de dag ben je aanwezig
Ik herinner me alles, de perfecte nacht
En in mijn auto keek ik je in de ogen
Je glimlachte en eindelijk nam ik je hand
Het regent meer dan een miljoen herinneringen samen en het verblindt me
Ik hou zoveel van je, vriendin, dat het me verbrandt
Ik wil niet meer wakker worden
Het leven zonder jou heeft geen zin meer
Ik geef de voorkeur aan leven 's nachts, voelen dat je er niet meer bent
Dromend ga ik je hebben tot mijn leven eindigt
Ik geef de voorkeur aan sterven in mijn dromen dan leven met jouw vertrek
Zeg niets, alsjeblieft
Want als je praat, breek je mijn ziel
Ik wil je zoveel dingen vertellen
Ik wil me je geur herinneren
Zeg niets, alsjeblieft
Laten we hopen dat ik niet wakker word
Uit een droom waarin ik je kan zien
En ik je nog steeds over mijn liefde kan vertellen
Zeg niets, heb medelijden
Ik vraag je alleen om me morgenavond
De kans te geven terwijl ik slaap
De kans te geven terwijl ik slaap.