Olvidarte (feat. Felipe Santos)
Ya nada te importa
Ya nada es igual
Llevo cuatro meses sin poder cantar
Y es que aunque no llames, yo si quiero verte
No he podido yo sacarte de mi mente
Y aún no quiero perderte, ooh
Mientras me castigo con la soledad
Juegas a vestirte de felicidad
Y aunque a tus amigas no les digas nada
Tú también lo sabes, se ve en tu mirada
Aunque sigas callada, ooh
Haré lo necesario para olvidarte
Aunque me toque cambiar
Y no ser nunca más
Lo que fui ya no me importa
Igual no volverás
Haré lo necesario para no pensarte
La vida pasa y tú igual
Y aunque voy a llorar
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Pido llorando al cielo un poco de razón
Pido que vuelvas con mi corazón
Entiende si te ofendo que no es mi intención
Y es que lo que duele no es que te hayas ido
Más que no tenerte, me duele tu olvido
Que sepas que te quiero, es lo único que pido
Haré lo necesario para olvidarte
Aunque me toque cambiar
Y no ser nunca más
Lo que fui ya no me importa
Igual no volverás
Haré lo necesario para no pensarte
La vida pasa y tú igual
Y aunque voy a llorar
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Sé que es tarde y perdón por la hora
No sé si escribirte o si te llamo
Sé que no estás sola
Te confieso que ni el ego me dejo cantarte
Ni el tiempo olvidarte
Y no es que no te quieras es que ni pude hablarte
Guardo en mi cabeza lo bueno
Ya me olvidé de lo malo
Y aprendí que la tristeza me hace mejor ser humano
Ahora soy un hombre nuevo y soy mejor
Y aunque me prometa olvidarte
Por ti aprendí que es amor
Girasoles, doce meses
Mis canciones, tu mirada
Yo sé que también te acuerdas
Y no es malo, eres humana
No te escribo para nada diferente, a recordarte
Que a pesar de los seis meses
Sin hablar y no mirarte
Yo te quiero
Y no para volver, te quiero porque parte tuya me enseñado
Que es amar y que es crecer
Ya no siendo más, y con la mano en el corazón
Sé que hoy te vas y poco a poco entenderé que nunca volverás
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Poco a poco entenderé que nunca volverás
Vergeten (feat. Felipe Santos)
Het doet je niets meer
Het is niet meer hetzelfde
Ik ben al vier maanden niet in staat om te zingen
En ook al bel je niet, ik wil je nog steeds zien
Ik heb je niet uit mijn hoofd kunnen zetten
En ik wil je nog steeds niet verliezen, ooh
Terwijl ik mezelf straf met eenzaamheid
Speel je de rol van geluk
En ook al zeg je niets tegen je vriendinnen
Weet jij het ook, dat zie je in je ogen
Ook al blijf je stil, ooh
Ik zal doen wat nodig is om je te vergeten
Ook al moet ik veranderen
En nooit meer zijn
Wat ik was, het doet me niet meer ter zake
Je komt toch niet terug
Ik zal doen wat nodig is om niet aan je te denken
Het leven gaat door en jij ook
En ook al ga ik huilen
Zal ik langzaam begrijpen dat je nooit terugkomt
Langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt
Ik vraag huilend de hemel om wat verstand
Ik vraag je terug te komen met mijn hart
Begrijp als ik je kwets, dat is niet mijn bedoeling
En het doet meer pijn dan dat je weg bent
Meer dan je niet bij me hebt, doet je vergeten pijn
Dat je weet dat ik van je hou, dat is het enige wat ik vraag
Ik zal doen wat nodig is om je te vergeten
Ook al moet ik veranderen
En nooit meer zijn
Wat ik was, het doet me niet meer ter zake
Je komt toch niet terug
Ik zal doen wat nodig is om niet aan je te denken
Het leven gaat door en jij ook
En ook al ga ik huilen
Zal ik langzaam begrijpen dat je nooit terugkomt
Langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt
Ik weet dat het laat is en sorry voor het tijdstip
Ik weet niet of ik je moet schrijven of bellen
Ik weet dat je niet alleen bent
Ik confesseer dat zelfs mijn ego me niet liet zingen
Of je vergeten
En het is niet dat ik niet om je geef, ik kon je gewoon niet aanspreken
Ik bewaar het goede in mijn hoofd
Ik ben het slechte vergeten
En ik heb geleerd dat verdriet me een beter mens maakt
Nu ben ik een nieuwe man en ben ik beter
En ook al beloof ik je te vergeten
Heb ik door jou geleerd wat liefde is
Zonnebloemen, twaalf maanden
Mijn liedjes, jouw blik
Ik weet dat jij ook aan me denkt
En dat is niet slecht, je bent menselijk
Ik schrijf je niets anders dan om je te herinneren
Dat ondanks de zes maanden
Zonder te praten en je niet te zien
Ik hou van je
En niet om terug te komen, ik hou van je omdat een deel van jou me heeft geleerd
Wat het is om te houden en te groeien
Niet meer zijn, en met de hand op mijn hart
Weet ik dat je vandaag weggaat en langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt
Langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt
Langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt
Langzaam zal ik begrijpen dat je nooit terugkomt